Vengeance

CHAPTER 10

I notice Koa Grab a chair for me. Marahan nyang tinapik ang babaeng indigo ang buhok, tumingin sa gawi nito ang babae pero walang emosyon syang tinignan ni Koa.

Matagal silang nagkatitigang dalawa, but in the end ang babae din ang naunang bumitaw sa titigan nila at labag sa loob na tumayo.

“Bwisit!” ani ng babae.

“Language, Lady.” Malamig na turan ng Matandang lalake dito.

Hindi nito pinansin ang sinabi nito at Nagmartsa patungo sa pwesto ni Kaemon, Tsaka sumalampak ng upo sa tabi nito.

Hindi nakatakas sa akin ang mapaglarong ngisi ni Kaemon at ang galit na galit na tingin ng babae.

Inilahad ni Koa ang upuan. kahit nalilito, nanginginig at nanlalambot sa mga nangyayari pinilit kong lumakad papunta sa upuan.

Nang makaupo na, Napansin ko ang matalas at walang kaemo-emosyon tingin sa akin ng lalakeng katabi nito kanina.

Busy parin ito sa paglalaro ng silver coin sa kamay nito but this time his eyes darted on mine. napaiwas ako ng tingin ng wala sa oras at yumuko.

Tinukod ng matandang lalake ang dalawang kamay nito sa lamesa at tumingin muli sa pwesto ko. He even more look at me like karapat dapat akong pag aralan sa inasta ko kanina.

Sa takot hindi ko na ito ngayon matapunan ng tingin. sobrang labo na ng mga mata ko gawa ng luha na patuloy parin bumubuhos.

Marahas itong bumuga ng hangin at nagsalita muli. “I will start over again.” he said, heard a hint of sarcasm on is voice.

“It’s nice to see you, Akira and Welcome to Vengeance.” He straight forward inform, he grab the bottle beside of his table and pour at the glass then he drink it straight. Mabilis na Dumaan sa ilong ko ang amoy ng whiskey.

Mas lalo akong natigagal ng marinig ang huling salitang lumabas sa bibig nito. Dali akong napaangat ng tingin sa kanya ng malaman kung ano ang huling sinabi nito.

Hindi ako pwedeng magakamali sa narinig. Kahit sinong sinilang sa mundong kagaya nila, kilala at alam kung sino sila. I heard about them before, pagkakatanda ko noong time na nasa car racing ako, they said that one of the vengeance organized the even nung una tinatrash talk ko sila kasi ni isa man lang sa kanila walang nag pakita–but f**k me, andito ako ngayon sa puder nila.

“V–Vengeance?” I replied. Tila nawala lahat ng dugo ko sa katawan at Nanlalaki ang mga mata, uwang ang mga bibig na tumingin dito. hindi makapaniwalang sa ganitong sitawasyon ko pa sila makikita at makikilala.

Isa sila sa mga kinatatakutan, at iniingatang makabangga ng sino man. like the name they made VENGEANCE, once you mess with them expect someone will get their revenge. but the government didn’t gave them too much attensyon, dahil mga sindikato at puro kasamaan lang daw ang ginagawa ng grupong ito.

Kilala sila sa mga Code names nila at hindi sa totoong pangalan o mukha, kinabibilangan sila ng THE WARRIOR, THE CLOWN, THE COIN , THE KNIFE RAVEN, THE SERPENT, and last and the most scariest of them all THE DESTROYER.

Sinabihan din ako ni Grandpa noon about sa kanila but I didn’t make full attention to them as well, dahil alam ko pa noon na napakalabong makita o makilala ko sila.

wala kong pake alam sa mga tao sa paligid ko, unless you’re my Grandpa. but I guess my destine change real quick, Abot abot na ang kaba sa aking dibdib, matapos ng ginawa ko ay paniguradong katapusan ko na.

“Yes we are, my lady. the most known strongest, dangerous, lethal and lastly the deadly gang in the country.” pagpapaliwanag ng lalakeng kaharap ko. Ramdam ko ang matinding kaba sa katawan ko gawa ng pagpapakilala nito.

“Ang sinaksak mo lang naman at napagbintangan,” tumayo ang lalaking may hawak ng silver coin at naglakad patungo sa dereksyon ko.

“ang Leader ng gang na to. please to meet THE DESTROYER.” pagpapatuloy nito sa sinabi tsaka turo nito ang lalakeng nasa harapan namin, tinapunan nya ako ng malalim na titig pero hindi parin nito tinitigil ang paglalaro ng silver coin.

“Haha– o’cmon, Take it easy Denarius, she might freak out again.” Ani ng sinasabing leader nila.

Narinig kong tumawa ang babaeng indigo ang buhok at ang Denarius. inirapan ko ang mga ito, napasipol si Kaemon at nginitan ako.

Ano bang trip nila, ako ba may sayad sa utak o sila? Kung hindi ako iirapan ng babaeng may indigo ang buhok titigan ng masama.

Napansin ko lang na may pagkakahawig din yung may indigo ang buhok at yung Denarius–siblings I guess.

“This is my family.” ani nito at nilahad ang kamay para ituro sila.

“alam ko nakilala mo na ang iba so I would like you to meet this two. Denarius and Corvinna. The Coin and The knife Raven of the group.” pagpapakilala nito sa dalawa.

Hindi na ako nagabala pa na tumungin muli sa kanila, wala din naman akong pake alam kung sinong poncho pilato pa sila.

Mariin ko lang naikuyom ang mga kamay ko sa sobrang kahihiyan. patuloy kong sinisisi ang sarili sa sitwasyon nasaan ako ngayon.

Sa dinami dami pa talaga ng pag kakataon, sa ganitong estado ko pa sila nakilala.

Muling umagat ang tingin ko sa kanilang Leader, hindi parin ako makapaniwalang hindi ito ang Mr. Kang na nakilala ko. This one is more like calm, observant and kind of mysterious but I know–I could feel it there’s this attitude that I can clearly hate to discover.

Delikado ang mga ganung klaseng tao. Akala mo tahimik, mapag obserba, at misteryoso–malalim ang kulo ng mga ganyang tao.

“I want to clear my name here–dahil di ko gusto ang pagbibintang mo sa akin kanina.” ani nito na nakapag paiwas ng tingin dito. Kagat ko ang ibabang labi dahil sa matinding kahihiyan. ito nanaman ang nararamdaman kong takot.

“I am Hadeon Torrez. I will go this straight to you—” he said and Look at me directly to my eyes.

“Ang lalaking sinasabi mo kanina…ang pumatay at sumira sa buhay nyo mag Grandpa mo is my one and only…Identical twin.” lintanya nito.

Para akong binagsakan ng malaking bato, binuhusan ng nagyeyelong tubig at tinulak sa bangin sa mga impormasyong nalalaman ko.

Lahat ng tanung at haka-haka ko nasagot ng letanya na iyon.

Pigil na pigil ko ang aking paghinga, inisip kung saan kami nagkulang sa paghahanap ng impormasyon about sa back gound ni Mr. Kang.

Everytime my Grandpa hired or meet someone, he will do everything to check the back groud and anything about that person but I guess talagang naging malapit sya dito kaya hinayaan nalang.

‘It is real…Mr. Kang has a Twin brother?’ question pop at the back of my head.

That is why sobrang magkamukhang magkamukha sila, ang kakambal pala nito ang totoong sumira sa buhay ko at hindi sya.

Mariin kong naiwas ang panigin dito, mariing kagat kagat ang ibabang labi. Lasang lasa ko na ang dugo doon sa sobrang pagkakadiin ko sa kagat.

How I wish lamunin ako sa kinauupuan ko, sobrang nakakahiya ang ginawa ko. I realize na nagpadalos-dalos ako sa nangyari.

Muli kong iniangat ang tingin dito–this time maingat na, puno ng pag galang dito.

Buong minuto akong nakatitig lang sa mukha nito, hindi ko lubos maisip na magagawa kong sugatan ang Leader ng kilala at kinatatakutan na Gang sa bansa.

To think na sila pa ang tumulong sa akin para makarecover at maging maayos muli ang sitwasyon ko. Lihim kong minura ang sarili, kung hindi dahil sa kanila malamang sa malamang inuuod na ang buong katawan ko ngayon. Kung hindi dahil sa kanila nasa impyerno na ako dahil sa ginawa kong pagpapakamatay.

“I-I’m S-Sorry…I Didn’t mean to do…all those things to you—hindi ko alam, I-I’m—”

“Don’t think about it anymore. Naiintindihan ko kung bakit ka nagkakaganyan, tsaka isang simpleng galos lang naman to.” he said and tinaas nya pa para ipakita sa akin.

Tumutulo tulo pa ang dugo doon, He didn’t show me na nasasaktan sya sa sugat na ginawa ko. Na sobra kong kinalilito sa kanya.

Maybe he won’t be called a leader if his weak just one simple wound on his hand right?

“Hindi naman kalaliman.” ani nito at tsaka chineck pa maiigi ang kamay.

Marahang lumapit sa gawi ko si Ms. Blondie, marahan akong tinapik sa balikat. And gave me a “Don’t-worry-look” bago nilapitan ang Ama.

“Let me see Dad,”ani ni Ms. Blondie at sinuri ang sugat nito. may tinawagan ito sa phone at mabilis na binalingan ang Ama.

Lumapit na din ang asawa nito si Nalani at inlalayan ang asawa. “How’s your hand my love?” alalang tanong nito sa asawa, nginitian naman sya nito at hinalikan sa noo.

Hindi ko maiwasang pagmasdan kung gaano nila kamahal ang isa’t isa.

I can witness the love in their eyes, and their movements. things I didn’t witness on my both parents. how I wish, someday I could experience that kind of love and support again.

“The nurses are coming right away Dad, wag mo nalang masyado galawin para hindi na bumuka pa ito.” she said. Nginitian naman ito ni Lalaki.

“You don’t have to do that, I’m fine. Thank you so much Bells,” he answered. nagtataka akong nagpalipat-lipat ng tingin sa kanila dahil sa tinawag nito dito pero hindi nalang nila ako pinansin.