Nakaupo sa ibabaw ng kama si Warren, diretso ang tingin niya kay Warson na nakaupo naman ng pambabaeng dekwatro sa isang monobloc chair na nasa harapan lamang ng inuupuan ni Warren at nakatingin rin sa kanya ng diretso na may nakasilay na ngisi sa labi.
Ilang minuto na silang ganito, nakatingin lang sa isa’t-isa na parang hindi na matatapos pa at walang gustong magsalita.
Sapat na ang ganitong sitwasyon para kay Warson. Ang makita lamang niya si Warren ang nagpapasaya sa kalooban niya.
Nagbaba naman nang tingin si Warren. Huminga nang malalim saka muli ring tumingin kay Warson.
“May alam na ba si daddy sa lahat ng ginagawa mong ito?” tanong ni Warren.
Umismid si Warson. “Alam niyang patay na ako, kaya nga masyado siyang nangungulila sa akin, e.” sagot niya. “Alam mo naman na sa ating
