Chapter 17
2180 Words
a/n:UNEDITED THANK YOU FOR WAITING! GOD BLESS US ALL
We are committed to the wise use of time, money and personal effort, recognizing that everything belongs to God. 1 Corinthians 4:2, John 18:9, Matthew 25:19-23, Malachi 3:10-12, Luke 6:10
Chapter 17
I FIND MYSELF in his island again Me him and our children I don't know how he managed to get us here, huling tanda ko lang ng may mangyari sa amin and the other day I woke being here again. I feel so tired and exhausted pasimple akong napakagat s alibi remember the night talaga di niya ako tinigilan hanngang sa makatulog ako I lost count how many times we did it.
Maypagmamadaling bumangon di na kaligtaan na sa aking pagtayo sumidhi ang kirot I felt embarrass when the door of the room open buong akala ko siya iyon.
"Magandang umaga hija mabuti naman at gising ka na pinapaabot nga pala ni sir, kasalukuyan silang kumakain sa tabing dagat kasama ang mga anak niyo ang sabi niya bumaba ka na lang at saluhan sila pagkatapos mong mag-ayos" mahabang lintaya nito sa akin
Tanging tango na lang ang nasagot ko sa matanda mukhang nakuha naman niyang hindi pa ako handing magkwento ng kung ano-ano
"sige hija mauna na ako"
"s-sige po manang salamat"
Naiwan ako sa kwarto habang titig lang sa dalang paper bag at gamut ni manang mending. Natatakot ako sa pwedeng mangyari ngayon natatakot ko kung anong mangyayari sa akin ngayon sa amin, I don't know how will I approach him matapos ang nangyari kagabi giving myself to him once again I can't say na pinilit niya ako dahil alam kong kusa rin naman akong bumigay sa ginawa, after all this time bakit ganoon kahit anong pilit kong galit at kamuihian siya napakadali ko pa ring mapailalim sa kaniya , it was so unfair that he manage to use and use and use me again. Bakit ganoon? Why can't I moved on freely.
Ilang buntong hininga ang nagawa ko pero hindi ko pa rin makuhang lumabas ng kwarto. Sa huli nakuha ko ring lumabas ng tumunog na ang tyan tanda na nagugutom na ako. I silently walk down the stairs. Nagulat pa ako sa itsura ng sala may mga laruang nakakalat sa isang malapad na rubber mat, I even notice the house nag-iba ng kulay iyon it was like a child friendly home meron pang malaking painted like chart sa dinding na ABC's I even saw 4 walker's na nakahilera sa gilid. Mabagal na naglakad ako palabas ng bahay mula doon natanaw ko ang isang napakalaking beach umbrella and under that a small bamboo table and a five persosn is sitting under. I saw how he pamper the kids taking care of them is not easy dahil apat nga sila at makukulit na rin, but nevertheless I can't see tiredness on his face.
"my my my..." tawag ng baby thirdy ko sa akin, bigla tuloy akong napayuko avoiding his glance.
Ihahakbang ko na sana ang paa palapit sa kanila when he stood up infront of me.
"good morning babe, how was your sleep" he said in a jolly tone. Napaangat ako ng tingin at naging tyempo naman niya iyon para halikan ako ng mabilisan sa labi. Laking pasalamat ko na lang at naglambitin sa binti ko si baby uno kaya naman sa kaniya ko itinuon ang attensyon kinarga ko siya at hinalikan sa ulo. Ng maupo sa upuang kawayan dos thirdy and foforth have their to me.
"mi mi..." sabi ng mga ito I smile at my children before giving them warm hugs and kisses. Mabuti na lang mahigpit ang hawak ko sa mga bata mula kasi sa likod ramdam ko ang pag upo niya I even felt his hands wrapping my waist and even his face on the side of the bed.
"your really miss mommy huh....? how about Daddy?" ungot nito at nakuhang halikan ang mga bata mula sa likod ko.
"mish.." I heard Dos answered to his father
"let mommy eat first " mabilis namang sumunod ang mga bata sa ama at nagsibaba mula sa hita ko.
Akmang lalagyan pa ako ng mga pagkain nito sa plato ng maagap kong pigilan.
"ako na..... kaya ko, bantayan mo na lang ang mga bata" simpleng sabi ko at kinuha na mula sa kaniya ang kutsarang hawak. Pero hindi niya iyon ginawa I saw how he managed to hold the spoon so tight. Wala akong nagawa ng siya na ang nagsandok at naglagay ng mga ulam sa pinggan ko.
Buong akala ko pagkatapos niyang lagyan ng pagkain aalis na siya at aasikasuhin ang mga bata nakita ko na lang na dumating si manang mending at pinasok ang mga bata sa loob, naiwan tuloy kaming dalawa.
Walang ganang tumayo ako at akmang tatalikod na when I saw how he kneel and embrace my waist, gulantang na gulantang ako sa ginawa niya hindi ko sukat akalaing gagawin niya ito.
"t-tumayo ka ano bang ginagawa mo"
"b-begging my babe to love me again" halata sa boses niya ang pagnginig nito.
Pasimple akong lumunok bago sumagot sa kaniya "b-bakit sa akin?" nauutal na rin ang boses ko sa pagsagot sa kaniya I holding my tears not to fall "I thought okay na kayo ni- ni Ky-Kylie"
Ilang Segundo ang lumipas he was not answering nor moving nakaluhod lang talaga siya at nakaakap sa aking bewang.
"why it is so hard to you to believe you're the one I love" ramdam ko ang hinanakit sa boses niya.
"a-alam mo ba kotang kota na ako ngayon C-Clinton let just be friends baka siguro doon mag kiclick tayo"
"I don't want to be your friend" matigas na sabi niya.
"I-it is the least I can offer to you kasi kung mas sobra pa doon ang hihilingin mo... patawad p-pero hindi ko na kayang ibigay pa iyon sayo"
This time I feel his tears tumatagos iyon sa manipis na damit na suot ko.
"i-if that's what you want then be it," tumayo na siya at I saw tears in my eyes. And just like that he left me all alone.
I composed myself and went inside pinagtuunan ko na lang na alagaan ang mga bata kesa isipin siya marahil naglalabas lang iyon ng sama ng loob. He didn't eat lunch with us wala naman siya sa buong isla ang sabi ni manang mending he went to the UH main island. Kaya naman hindi ko na rin pinag aksayahan pang hanapin mabuti na lang iniwan niya ang phone ko I texted mister Jung and tell him my situation I am so glad he understand it.
Mabilis na lumipas ang mag hapon alas siete nan g gabi pero wala pa rin siya iniisip ko lang na baka dun na siya matulog din, masama ang loob sa akin marahil, I was just saving myself for another hearbreak mas okay na ang ganito kami atleast at the end walang talo. Walang kawawa.
Gabi na rin pinauna ko ng pagkainin at patulugin ang mga bata. Nasa kwarto pa ako ng mga ito when all of the sudden one of his friend came rushing I remember the name it was Corban
"f**k it Xieleena please come over"
"bakit?"
"Clinton wants to commit suicide!"
"HUH!!!!??????"
"kaninang umaga he was so depress when he went to us buong akala namin okay pa siya but when lunch time came Evan saw him holding a tire rope in his hands mabuti na lang napigilan naming he wants to hung himself"
"ANO!!!??????" sobrang gulat at kaba ang nararamdaman ko sa ngayon.
" and we need you this time Xiel please... nasa taas naman siya ng 5oth floor ng UH Tower at nagtatangkang tumalon"
"ano sigurado k aba?"
"I wont f*****g came here if its not true! Damn it! I know I am not the right person to tell you this but f**k it that asshole need to tame it! At sa tingin ko dapat mo ng malaman to! When Clinton broke your heart telling you si Kylie pa rin ang mahal niya he was actually regreted that decision after you left 3 month of that, he suffer depression which leads to his suicidal instinct.... habang hinahanap ka niya dati ilang beses na naming siyang napigilang magpakamatay! He wants to end his life for hurting you..."
Nanginginig sa takot na inalalayan ako ni Corban papunta sa main island at mula doon kita ko ang tumpok nag taon na nakikiusyuso I even see medic and police car na nakaantaby sakaling magkaaberya.
"N-nasaan siya?" kabadong tanong ko
I saw even jaw clenched " rooftop!" matalim na sabi nito I saw how his other friend look at me with pleading eyes tanging si evan lang ang masama kung tumitig sa akin.
"sorry" nakuha kong sabihin sa kaniya
"I don't need your sorry f*****g save my friend" mariing sabi niya
Tarantang umakyat ako ng building oh please lord don't let it be nabuhayan ako ng loob when the elevator open at saktong nasa rooftop na iyon. Basyo ng alak ang nagkalat hindi ko mabilang dahil marami iyon I saw a man standing on the railing.
"C-clint..." tawag ko sa kaniya.
Maga ang mata magulo ang ayos..
"you came" he said while tears are in his eyes
"b-bumaba ka dyan please"
Umiling siya sabay ngiti na parang nababaliw " I remember your favorite book?" he said smiling
Kinakabahan ako sa ngiti niyang iyon "w-what's the title again babe? Ahhh I remember erasing him in my life"
"baba ka dyan please" natatakot na pagmamakaawa ko sa kaniya
"hmmmm.... No.... should I granted your wish?!!!"
"please bumaba ka dyan wag mong gawin to alalahanin mo ang mga anak natin"
"sila lang????" sigaw niya "I want you but you don't want me... what the use of my life if I can't have you" he said while crying
"clint baba ka na please pag usapan natin to" I pleaded
"no, I think this is my end game if I can't have you the should I end this here para wala ng sakit...."
"No wag ka namang ganyan b-babe..."
I saw him stiffend when I call him babe.
"let's talk about this please"
"there's only want thing I want but sadly you cant give it to me"
"pag usapan natin"
"wag na alam ko naman ang sagot mo eh" mapakla aniya
SOBRA akong natatakot dahil nakatungtong lang siya sa railing without anything he look really suicidal at lasing na lasing pa siya. I feel the sudden turned of events.
"i-I change my mind clint sige na baba ka na dyan" pakikiusap ko sa kaniya.
"what do you mean you c-change?"
"m-magpapakasal na ako sayo please baba ka na dyan" I said truthfully. I saw his face lighthen up.
"a-are you sure?"
"O-oo"
"baka sinasabi mo lang yan kasi—"
"hindi totoo to please baba ka na dyan, nag hihintay na sa atin ang mga bata I left them with manang hinihintay na tayo ng mga iyon"
Mukhang natigilan siya at nag-isip "p-promise me first you will get married to me"
"I promise magpapakasal tayo" determinadong sabi ko.
Pigil hiningang ang nagawa ko when he jump and he embrace me so tight..
"you promise me babe, wag mo please babawiin iyon ha? I will do this again"
"promise, wag mong gagawin iyon ulit"
"I wont just remember your promise"
Alas onse na ng gabi ng makauwi kami sa bahay niya sa isla I was silently looking at him and remember his friends confessions to me about his depression and suicidal instinct. Walang pag dadalawang isip na tinawagan ko si tita and ask about it she was so hesitant at first pero ng lumaon pa nagsalita din siya I even open the net and search for his name lumantad doon ang mga past news tungkol sa kaniya he being drug addict, suicidal and depression and it just because of me. Hindi ko akalaing ganon ang impact sa kaniya.
Kinumtan ko siya maigi I went to the bathroom and clean myself also when I hear a banging sounds mabilis akong nagtapi at lumabas. I saw the mirror broken and he was seating I hera his sobbing..
"B-babe" tawag ko automatikong umangat ang tingin niya sa akin tumayo siya ng mabilis at inilang hakbang ako.
"I thought you left me again" as he embrace me really tight
"naglinis lang ako ng katawan" I answered. " ang ingay mob aka nagising ang mga bata"
"sorry babe, lilinisan ko lang"
"lasing ka pa?" I asked
"nope, I was on my right mind babe sorry" he said
"okay"
Hinintay ko siyang malinis ang buong kwarto after that we both lay on the bed face to face. He embrace me.
"tulog ka na" bulong ko
"I can't baka bigla kang mawala eh"
"I won't hindi kami aalis ng mga bata" I assured him.
"I will marry you first thing tomorrow morning" he said
Tumango lang ako at hinalikan siya sa labi. I saw his smile as he embrace me so tightly.
"thank you babe, we will make this things right I promise you that, I love you so much babe Xieleena God know's that..."
empressJIA
- Writer
