Chapter 94.

1937 Words

"Itigil mo nga 'yang kakangiti mo, Franz. Nakakatakot ka na. Hindi na normal 'yan. Mukha kang sira ulong nakatakas sa mental hospital," lukot ang mukhang sita ni Joymi sa asawa. Paano ba naman kasi ay halos mapunit na ang labi nito sa kakangiti magmula pa kahapon. "I can't help it. Masyado akong masaya to the point na natatakot na ako because I might end up crying later," he said without looking at her. Diretso lang ang tingin nito sa daan at naka-focus sa pagmamaneho. They are on their way to the office. Inirapan niya na lang ito at saka ibinaling ang tingin sa labas ng bintana. Mabuti na nga lang at walang traffic dahil kung hindi ay baka ma-late na talaga sila. Napasarap kasi ang tulog nila kagabi habang katabi ang mga anak. Alanganing oras na rin naman ng katukin sila ng kaniyang ina

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD