“SHE will come around, Jake. Believe me.”
Napatitig si Jake sa kamay ni Lea na umabot sa kamay niya matapos nitong maupo sa tabi niya. May palakaibigang ngiti na makikita sa mga labi nito. Naghirap ang loob niya. For the countless time since he saw her again, he silently wished he could own time or at least, get more of it or be able to control it even for three minutes. Ipagpapalit niya ang lahat ng meron siya para sa tatlong minutong kabaliwan. Para sa tatlong minutong kakayahan na bumalik sa nakaraan kung saan mahal pa siya nito at ng kanyang anak.
He could be the poorest man afterwards. But at least, he would be the happiest poor of all.
Dahil nang mawala sa kanya ang mag-ina, pakiramdam niya ay tinakasan na siya ng saya, ng pag-asa at ng lahat ng positibong emosyon
