Chapter 42
CHAPTER 42 Two months had passed. Nakakapagod din. Paulit ulit lang ang ginagawa ko sa araw-araw. Matutulog, babangon, gigising, kakain, mag ta-trabaho, kakain,matutulog. Alam niyo yon? Iyong pakiramdam na parang ginagawa mo lang iyon kasi kailangan mong gawin...hindi dahil gusto mo.Iyong pakiramdam na parang hindi mo na alam kung anong purpose mo sa buhay. Kasi iniwan ka na ng taong mahalaga sayo, ng taong mahal mo. Na hindi mo na makikita ang mga ngiti niya, mga tawa, hindi mo na mararanasan ulit na yakapin niya, mahalikan, mag enjoy sa mga simpleng bagay magtalo sa maliliit na bagay. at mag bati din pagkatapos. Iyong pakiramdam na iiyak ka na lang dahil alam mong pagising mo sa umaga hindi mo na siya makikita, hindi na siya aung makikita mo sa pagmulat ng iyong mga mata.
- Writer
