CHAPTER 38
Naglalakad ako sa hallway ng mapansin kong bukas ang pinto ng kwarto ni Autumn. Lumapit ako don para sana isarado ang pinto ng may marinig ako. May umiiyak.
Umiiyak si autumn?
Tuluyan na akong pumasok sa loob. Ngayon ko lang narinig na umiiyak si Autumn dahilan apra mag-alala ako. Tuloy-tuloy akong pumasok, hindi ko na nasarado ang pintuan.
Naabutan ko siyang nakaupo sa carpet at nakatalikod sa akin kaya hindi niya ako nakita. Gulo-gulo ang buhok niya at nag kalat ang mga basyo ng bote ng alaknsa paligid.
May hawak parin siya na isang bote at iniinom iyon. Ano kayang nangyari-
"Putek! Ang sakit woo! Autumn tama na yan. Wag ka ng umiyak. Wala ka ng magagawa kasi mahal nila ang isat-isa. Concern karin para sa pinsan mo diba? Kaya nga nagagalit ka kapag sina
