Chapter 20
2076 Words
Chapter 20
XAVIAR goes to the back stage and wears his civilian attire para mag out na, dahil matatapos na ang duty niya ngayon.
Lumabas ito sa loob at sinalubong ng kaniyang boss.
“Boss”
“Oh, Xaviar ito pala ang iyong sweldo ngayon tapos may nag tip sayo kanina dahil sa rainbow game.”
Nagulat naman siya at naalala ang kaniyang kahalikan kanina. Hinawakan niya ang kaniyang labi at tinapik ang kaniyang braso.
“Ang guwapo ng naka halikan mo kanina.” kinikilig na sabi ng kaniyang boss sa kaniya at nakakunot ang kaniyang noo.
“Marami-rami na rin akong nakahalikan at wala na akong pake run.” sagot naman nito at natawa ang kaniyang boss saka lumapit ang kaniyang kasama na kakatapos lang mag linis.
“Pre! Naalala mo ba yung lalaking galit na galit sayo kanina?” pang-eepal niya at kumabog ng husto ang kaniyang dibdib.
IS IT LUCAS? WHAT? P-PAANO?
Nagtataka parin siya at nakangiting naka tingin ang kaniyang boss sa kaniya.
“May pasok kapa diba?” tanong nito at inabutan siya ng pera.
“Oo pero nag shift kami ngayon. Pang-gabi na ako sa bagong schedule na binigay.” Muli naman niyang sagot at tumango lang ang dalawa.
“Kilala mo ba yun Xaviar? O baka ex mo yun kaya sinugod ka?” nakangisi nitong tanong at napatawa lang din si Xaviar sa kaniyang sinasabi.
“Bakit bagay ba kaming dalawa?” nakaka loko nitong tanong at tumango ng mabilis ang dalawa.
“Baka lalaki na talaga para sayo, kung babae kasi sa mabilis ka magsawa baka mag work out kayong dalawa. Pero, kilala mo ba yun?”
“Saka na ipapakilala ko rin kayo,” tumataaas baba ang kaniyang kilay at nagpa-alam nang aalis.
Alas kuwatro na nang umaga at naglakad itong umuwi papunta sa Crane Condominium. Kaka-ibang kaba ang kaniyang naramdaman paghakbang sa hagdanan at hinawakan ang kaniyang ulo.
“Tsk! Bakit sa dami ng mga tao at ikaw pa talaga Lucas huh?” mahina nitong bulong sa sarili at nagdalaawang-isip na buksan ang pintuan.
The nervousness is swallowing him slowly, making his body chills. He gulped and twists the door knob.
He breath heavily knowing that Lucas will be sleeping on the bed.
He closed his eyes while closing the door. He will be dead if Lucas will know it, but he is confident that there was no camera allowed when playing that game.
“Lucas—“
Nung dinilat niya ang kaniyang mga mata ay biglang nawala ang kaniyang kaba nang wala siyang makitang Lucas sa higaan.
“HUH? ASAN YUN?!” pagtataka nito at pumunta ng banyo, kusina at kung saang sulok na pwede sumiksik ito.
Wala siyang nakitang kahit anino ni Lucas at napalunok nalang.
Tiningnan niya ang kaniyang itsura sa sa salamin at hinawakan ang kaniyang mga labi.
“How many seconds it is?” Di na niya maalala ang nangyare dahil kada mabunutan siya run ay wala na siyang pake-alam sa mga susunod na mangyayare.
Biglang lumakas ang kabog ng kaniyang dibdib at may kung anon a kumurot sa loob.
He is blushing looking at the picture of Lucas and he is even hard.
What is this? f**k! MASAMA TO! BAWAL SI LUCAS! BAKIT SA DAMING TAO SIYA PA?
Even Xaviar is always teasing him he doesn’t mean it. Not being serious all the way but this dawn this is the time that he is realizing he is slowly falling in love to him.
He shakes his head vigorously then jump to the bed.
“f**k!” sigaw niya at napakamot sa ulo.
SUMAPIT NA ANG HAPON saka palang dumilat ang mga mapupungay na mata ni Lucas.
“Mayad at nabugtaw kapa” (Mabuti at nagising kapa) Aura said sarcastically and Sabrina chuckled.
“What time is it?” he inquired while his head is still dizzy.
“Ha sobrahan ka man it tueog haning haeo ka!” (Na sobrahan ka naman ng tulog na tanga ka!) Patuloy na pagsusumpa ni Aura sa kaniya.
Lumapit si Sabrina at inabutan si Lucas ng isang sopas.
“A-Anong oras na?” nauutal nitong tanong at natawa lang ang dalawa.
Nagtinginan ang dalawa bago nagsabay ng pagsalita.
“Alas dos!” natatawa nilang sabi at parang mahihilo si Lucas sa kaniyang narinig.
“Pota?!”
“Oo nga tingnan mo pa sa cellphone mo!” sagot naman ng isa.
Tiningnan naman ni Lucas sa kaniyang cellphone kung anong oras at nabigla rin ito nong nakitang alas dos nga talaga!
“Putcha naman anong nangyare sa club?!” sigaw nito at nagtinginan ang dalawa.
Di nakasagot ang dalawa at hinatak ni Lucas ang cellphone ni Sabrina habang naka bukas ang messenger.
Sinamantala nito ang sandaling tulala ang dalawa at nagulat naman siya nang biglang nawala ito sa kaniyang kamay.
“HUY! AKIN NA YAN!” sigaw nito at di siya pinapalapit ni Lucas.
Agad nitong binuksan ang gallery at nakita ang isang recent video at agad na binuksan.
“L-Lucas!” sigaw ni Aura at kinakabahang nakatitig lang siya dito.
“S-Sino to?! Si X-Xaviar ba i-ito?” nanginginig niyang sabi at napakagat labi nalang ang dalawa.
“Diba walang camera bakit meron ka? Huh? A-ano to? I delete mo to!” na-iiyak nitong sabi at tiningnan niya ito ng maigi.
“Si Xaviar ang nakahalikan ko kagabi?! WHAT?! ANO ITO?!” tumulo na ang luha ni Lucas sa kanyang nakita at inagaw ni Sabrina ang kaniyang cellphone.
Naiiyak itong kinuha ang kumot at pinunasan ang kaniyang luha sa kaniyang isang mata.
Nakangiting hilaw si Aura at Sabrina na naka tingin sa kaniya. Napalunok nalang ang mga ito nang tinabunan ni Lucas ang kaniyang sarili.
“Lucas! It is just a game at merong kayong blindfold—“
“I DON’T CARE!” naiiyak nitong pagputol sa sinasabi ni Aura at humihikbi sa loob ng kumot ni Aura.
“Guwapo naman si Xaviar at saka laro lang naman yun walang seryosohan. Sa Aklan nga madami kanang naka halikan—“
“At least babae yun at hindi lalaki— “
He cuts their words and they let him set for a moment.
They both archived the video of Lucas to the cloud and deleted it from the phone.
Tumango lang si Aura at niyakap si Lucas sa higaan.
“Tama na yan, dito lang kami support naming kayong dalawa.” pagbibiro nito at humikbi ulit si Lucas.
“Come on Lucas, baka meant to be talaga kayo ni Xaviar? It is such a ravishing chance for the both of you again.” sabi nito at lumitaw ang mukha ni Lucas.
“I will stay here hanggang bukas o hanggang ala una nang umaga.” Nakakunot noo nitong sabi at nagtinginan ang dalawa.
“Pero magpa-alam ka muna kay Xaviar, baka nag-aalala na siya kasi di ka umuwi. Wala akong contact sa kaniya— “
“Then contact Mom.” pangbabara nito at napakamot sa ulo si Aura sa kaniyang narinig.
She seems distracted to what he said then grabbed her phone to contact Madam Lou.
Some minutes later Madam also texted Xaviar and he is relief that Lucas is in a safe place to be right now.
THEY’VE talk so much that it is now time for Sabrina to go home.
“Alis na ako. Lucas ikaw na bahala muna dito kung dito ka matutulog kay Aura.”
Kumaway na ito at nawala na sa kanilang paningin. Lumakad na ito papalayo at pumasok na sa loob ang dalawa.
Sakto naman at hapunan na ito. Hinanda na ni Aura ang kanilang pagkain at sabay na na-upo sa lamesa.
Habang ngumunguya ng pagkain ay nasasarapan si Lucas sa luto ni Aura.
“Nami ing eaha makara ah” (Masarap luto mo ngayon ah) sabi ni Lucas at natawa naman si Aura.
“Di kapa nasanay?”
“Bulok abi kung amat” (Panget kasi minsan) pang-iinis ni Lucas at nakasimangot si Aura na nakatingin sa kaniya at natawa lang siya.
“Pero seryoso may feelings kana ba kay Xaviar?” seryosong tanong ni Aura sa kaniya at nabitawan ni Lucas ang kaniyang kutsara na hawak-hawak.
Di ito makaapagsalita hanggang sinubuan siya nito at ninguya naman niya.
“Oh ano? Apa ka hay?” (Oh ano? Pipi k aba?) mataray nitong tanong sa kaniya at umiling ang isa sa kaniyang di pagsang-ayon.
“Kahit kaunti?” sabay pag turo sa kaniyang hinliliit at natawa si Lucas.
“Bakit ba? Kakabasa mo nanaman yan pati ako napagtitripan mo na.” natatawa nitong sagot at lumaki ang mga butas ng ilong ni Aura.
“Bukon ahh… seryoso gid ham an permi mo man imaw na-isip abi? Tapos mag inadto kay starbucks? Para alin, magpa pansin kana?” (Hindi ahh… seryoso talaga bakit mo siya iniisip aber? Tapos punta ka nang punta sa starbucks? Para saan, magpapansin sa kaniya?)
Pang prangka ni Aura sa kaniya at natameme ito.
“Pero, wala akong naramdaman sa halik kagabi…” sagot nito at hinawakan ang kaniyang mga labi.
Kinikilig naman ang isa na nakatingin sa kaniya. Aura chuckled and gives him a three fourths full of soda in a glass.
“Thank you!” Lucas excitingly grabs it and drinks immediately.
“Pero seryoso bagay talaga kayo ni Xaviar magtiwala ka saakin. Gustong-gusto nga ni Sabrina yun pero nung nakita kayo mas gusto niya nalang na maging kayo.” Nakaka loko nitong ngisi at namula si Lucas.
His heart even beats faster than usual. “Maghugas ka na nga ng pingan.” utos nito at natatawa nalang si Aura sa kaniya.
HABANG nag-aantay si Lucas na matapos si Aura ng kaniyang paghuhugas ng pingan ay nag scroll siya sa kaniyang i********: at nakita ang story ni Xaviar.
Agad niya itong binuksan at nakita niya na may nakalagay sa picture na.
Missing something or someone?
He immediately blushed when reading it.
“ANO YAN?” kinuha ni Aura ang kaniyang phone at nagulat ito.
“AYYY!” nagtitili na si Aura sa kaniyang nabasa.
“Replyan ko ba?” Nanlaki naman ang mga mata ni Lucas sa sinabi ni Aura at hinampas siya ng unan.
“AKIN NA IYAN!” pagmamatigas nito at nakuha niya ang kaniyang phone.
Nagulat siya nang merong reply na Missing you too.
Halos mahilo si Lucas sa kaniyang nabasa at hinabol si Aura!
“BAKLA! NAKAKA-INIS KA!” sigaw ni Lucas at natatawa lang si Aura na nagpapahabol.
“Oh my gosh sana wish ko sa birthday mo sa October 10, maging kayo ni Xaviar!” tawa nang tawa parin siya at tinabunan ni Lucas ng kumot para di makagalaw.
Kinikiliti ni Lucas ito at tawa sila nang tawa!
LUMIPAS ang ilang oras at di na nila dalawa namalayan na madaling araw na pala.
“Lucas dito kana matulog ulit parang delikado na umuwi.” May pag-aalala sa tono ng pananalita niya at tinapik lang ni Lucas ang kaniyang balikat.
“Ako pa ba?” tinignan ni Lucas ng maigi ito sa mata.
“Parang uulan eh! Di ba lomolobo ugat mo?” tanong nito at hinatak ang kaniyang kamay.
“Ga habok oh! Ma uean ra Lucas! Indi ka puyde nga magdaeagan.” (Lumolobo oh! Uulan to Lucas! Hindi ka puwede na tumakbo!) Nag-aalangan si Aura na pauwiin si Lucas pero tinapik nito ang kaniyang balikat.
Kinindatan ni Lucas ang kaniyang kaibigan at sabay takbo.
“Huy Lucas!” napatapik nalang ito sa kaniyang noo at tiningnan hanggang makalayo-layo.
Nang di na niya makita si Lucas ay pumasok na rin siya sa loob at ni lock ang pintuan.
Mag-aalastres na nang umaga at biglang bumuho ang malakas na ulan ay tumingin siya sa isang street light kung saan nakikita niya ang mga butil ng ulan.
Kinakabahan siyang sumilong sa isang poste pero meron paring mga patak ng ulan sa kaniyang katawan.
Medyo malayo pa ang Crane Condominium at nang lumakad na siya sa tahimik at walang tao na mga kalye ay kaka-iba ang kaniyang kaba dahil na rin sa lamig sa kaniyang katawan.
Lucas keeps on walking until he reached the Pedro Gil street and turn his way up to the condo.
Until, he felt that there is no more rain touching his body but it is unusual that there is an umbrella at this upper head.
He is nervous looking at his back. It is something that is bothering him to look back.
Baka holdaper to? HALA PAANO NA?!
Napalunok siya nang biglang nasa kaniyang pheripheral vision ang isang lalaking nakahawak ng payong at kasing tangkad nito.
Huminga siya ng malalim bago nilakasan ang loob na maglakad papalayo. Pero, sumusunod padin sa kaniya ang payong na nagbibigay ng proteksiyon sa bumbuhos ulit na malakas na ulan.
He gulped before the man besides him touched his shoulder.
His footsteps halted and a voice of a man is heard by his two ears.
“Bakit ngayon ka lang umuwi ha? Anong oras na?”
Kinakabahan itong sumagot.
“K-Kasi pumunta ako sa kaibigan ko.” Nauutal nitong sagot.
Until a familiar face caught his attention.
“Let’s go home now baby boy… Lucas.”
- Writer
