Para akong binagsakan ng langit at lupa sa mga kundisyon niya. My tears flowed from my eyes. Hindi ko kayang mawala si Matt pero lalong hindi ko kaya ang mabuhay siyang nahihirapan. Kailangan ko tong gawin kahit na masakit; sobrang sakit.
"What?" ang tanong ni Papa.
"I'll do it" ang pagpayag ko.
"Now, let me tell you. Kapag hindi ka tumupad sa usapan natin. I'll make you and your lover's lives miserable"
"Yes, Pa. I know and I understand" ang mahina kong tugon bago kinuha ang check na linagdaan niya. Tumayo ako at bago ko buksan ang pinto ay may pahabol pa si Papa.
"I expect you here the day after tomorrow" tumango na lang ako. That soon? Ang lupit niya. Kaagad akong dumeretso ng hospital at binayaran ang kailangan para sa operasyon ni Matt. Tahimik ko lang pinagmamasdan si Matt sa IC
