CHAPTER 32: GOODBYE
Nakaupo si Millete sa isang upuan sa harap ng kanilang bahay. Nakatulala at lumilipad ang isipan. Palabas n asana si Lily ng pinto ng makita ang kanyang ate. Nasaksihan niya ang lahat ng paghihirap nito. Nasaksihan niya ang lahat, ang lahat-lahat.
She gulped. She will try to talk to her. Ilang araw na itong hindi makausap buhat ng lumabas sa ospital. “A-ate?” Nauutal pa siya. Hindi naman ito natinag sa pagtingin sa kawalan. Wala itong narinig o nagbibingibingan, sarado ang isipan sa lahat ng bagay.
“Ate Millete, alam kong seryoso kang tao pero hindi ka naman tuod. Hindi ako sanay na ganyan ka.” Nagpatuloy pa rin siya sa pagsasalita hindi alintana kung nakikinig man ito sa kanya o hindi. “Mahal ka naming ate. Magtutulungan tayo upang malampasan mo ito.” Hindi na niya
