VIENNA'S POV
Nakatingin lang ako ngayon sa pagkain na nasa harapan ko pero hindi ko ito magawang kainin dahil sa mga nangyari kanina. Hanggang ngayon, iniisip ko pa rin ang mga sinabi ni Tine. Nasaktan ako pero mas nasaktan ko siya.
Nangyari na ang kinakatakutan ko at wala man lang akong nagawa para pigilan ito.
"Vienna, ayos ka lang ba? Kanina ka pa hindi nagsasalita. Huwag ka nang mag-alala sa'min ni Therese, okay lang kami," nag-aalalang sambit ni Michelle.
Kasama ko na silang dalawa at kakalabas lang din nila kanina mula sa detention room. Nakatanggap sila ng parusa at 'yon ay ang isang linggong community service. Kinausap ko naman si Dean tungkol do'n at sinabi ko rin sa kaniya na ako ang dahilan kung bakit sila nagsabunutan para maparusahan din ako pero hindi siya pumayag sa gus
