Ang dalawang Linggo kong pananatili sa kumpanya ni Lunoxx ay umabot ng tatlong Linggo. Sa susunod na Linggo ay mag-iisang buwan na ako rito. Kung dati'y nagbubulungan pa ang ibang mga empleyado rito sa tuwing nakikita nila ako, ngayon ay hindi na. Mukhang nasasanay na rin sila sa presensya ko. Ang iba pa nga sa kanila'y nginingitian pa ako. Pati iyong guard sa may main entrance ay nagiging ka-close ko na.
Nagiging consistent pa rin si Lunoxx sa pagbibigay sa akin ng iba't ibang klase ng bulaklak. Aaminin ko man o sa hindi, natutuwa ako. Sa tuwing nakikita ko ang bulaklak sa lamesa ko sa tuwing papasok ako'y napapangiti ako. Para bang doon na nakasalalay ang mood ko. Nasasanay na ako at kahit papano'y unti-unti na akong naniniwala sa kanya. Ikaw ba naman araw-araw kang pakikiligin. Hindi
