Hininto ko ang sasakyan sa tapat ng bahay ko. I opened the gate and tried my best to move fast. Pero nang bumalik ako para isara ang gate matapos kong ipasok ang sasakyan ay naroon na siya. Nakasandal siya sa gilid at naka-krus ang dalawang braso sa dibdib. His eyes looks sleepy. Mukhang napagod siya ngayong araw na ito that's why I don't get why he's still here.
"What?" Iyon nalang yata ang kaya kong sabihin.
Nakaharang siya kaya hindi ko maisara ang gate. And he obviously did that on purpose.
Umayos siya ng tayo sa pwesto ring iyon. Mga dalawang hakbang ang layo ko sa kanya pero ang pintig ng puso ko ay halos magwala na. The sight of him in front of me after years is still surreal. I tried my best to stop my feet from running to him. I tried my best to stop my hand to caress his chee
