Kabanata 22

2415 Words

That day passed. IKasabay nung ang pagdaan pa ng ilang araw. Ilangaraw din ang lumipas na palagi siyang pumupunta sa café. Walang palya. Minsan nagpupumilit siyang tumulong kahit na nandyan na naman sina Anton at Belle. But I didn’t let him. Una, hindi naman siya empleyado dito at pangalawa, baka mapagalitan kami dahil nagpapatrabaho kami ng hindi naman kilala ng manager namin at pangatlo… wala nang pangatlo.  Kahit na lumipas ang ilang araw, hindi pa rin mawawala sa isipa't pakiramdam ko ang yakap ni Samuel. Noong una, ayokong aminin sa sarili ko na nasasanay na naman ako sa presensya niya. Pero ngayon, niloloko ko na lang ang sarili ko 'pag nagsinungaling pa ako, nasasanay na akong lagi siyang nandiyan. At 'yon ang kinakatakot ko. The sun was setting when I came to café. Nandito n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD