Chapter 14
Ariana Xiamara
THREE DAYS akong nakakulong sa madilim na kwarto na parang bartolina na rin, halos hindi ko na maalala kung paano lumipas ang mga oras. Masakit ang buong katawan ko, sa mga sugat at pasa na ginawa sa akin ni Amaya bago nila ako kinulong rito. Ang lugar na ito ay parang repleksiyon ng impyerno, walang ibang maririnig kundi ang alingawngaw ng katahimikan sa paghihirap ko. Masyadong maliit ang silid, sapat lang para makahiga ako sa sahig na malamig at magaspang. Ang maliit na siwang sa pader ang tanging daanan ng aking pagkain. Lahat ng mga kumakalaban sa kanila ay dito bumabagsak.
Sa tatlong araw ko dito pinilit kong sinanay ang sarili ko, kahit papano pakiramdam ko ligtas ako, ngunit kahit ganoon, hindi pa rin mawala ang takot na sumisiksik sa dibdib ko. Sa bawa
