Chapter 28
Savannah Kahit puyat ako maaga parin ako na gising. Sa kadilanan ng pagiyak ko at sa yelong, binigay ni Maxton kagabi. Akala ko tulog na mga tao sa loob ng bahay kaya naisipan kung bumaba para makainom ng tubig at hindi nga ako gaanong kumain sa dala ni Manang na pagkain. Naubusan na yata ako ng gana sa pagkain sa kakaiyak, hindi ko maisip na at lubos na sasabihin ng binata, ang pinaka natatakot ko manyari sa buhay ko. Ayos sa akin na mawala ang mga magulang ko, 'wag lang si lola na minahal ako bilang isang totoong apo niya. Kaya hanggang ngayon pag-gising ko, dala ko parin ang takot sa puso ko. Pinilipit ko sinasaksak sa isipan ko na hindi totoo ang sinasabi ng binata, kahapon sa akin. Tinitibayan k'lang ang loob ko, pero nanghihina ang mga tuhod ko. Tumayo ako sa kama, at nagpunta
- Writer
