Chapter One Hundred Five
Time really flies so fast when you are happy. I spent my weekend with Benjamin. Buong araw ay nasa kwarto lang kami. And we did it again for how many times already pero parang hindi ako nagsasawa. Every time we do it, parang mas lalo akong ginaganahan.
When Monday came, we are back to the reality. We need to keep our paws off each other para hindi kami mahalata. Even at home, outside our rooms, hindi kami nagpapahalata. Palagi kaming malayo sa isa’t-isa. I am really doing my best na hindi tumingin palagi kay Benjamin. Ganoon din naman siya sa akin.
And now, at school, iyon pa rin ang ginagawa namin. Palagi nang malayo si Benjamin sa akin. Every time we are with our friends, nakatayo lang siya sa gilid habang ako ay nakikipagsalamuha sa iba. Tamara, Tris
