Lumipas ang isang linggo na pananatili ng tatay niya sa hospital ay tuluyan na itong bumigay, hindi na ito nagising pa sa pagkaka comma at nadatnan na lamang nila isang umaga na wala na itong buhay at tuluyan na silang iniwan.
"Anak!!! Wala na ang tatay mo!" Palahaw na iyak ng nanay niya pagbungad pa lamang niya noon sa hospital.
Saglit siyang natulala at ni hindi maka imik dahil hindi niya inaasahang ganoong kaaga silang iiwan ng tatay niya.
Niyakap niya ng mahigpit ang nanay niya at inalo ito.
"N-nay tahan na ho--- nagpahinga na po si tatay at----lagi po niya tayong babantayan." Hilam sa luhang pagpapagaan niya sa loob ng ina.
"Ni hindi man lang kami nakapag-usap." Dugtong na palahaw ng nanay niya habang walang tigil sa pagtangis.
Durog na durog ang puso niya sa nakikitang niyang
