Abby’s POV
“Aw!” Reklamo nito. "Doc, nananakit ka na. Kanina, damdamin lang; ngayon, physical na."
“Sorry.” Sarkastiko kong saad.
“Dama ko nga ang sincerity ng sorry mo,” balik niya at muli’y napapikit ang mga mata.
“I am," ayaw paawat kong tugon.
He was wearing a jacket, so I needed to unzip it to ensure accurate placement of the stethoscope on his chest. Hindi na ‘ko nagpaalam sa kanya. Hinawakan ko ang dulo ng zipper ng suot niyang jacket. Ibaba ko na sana ang zipper nang bigla akong mapahinto sa gagawin nang bigla niyang pigilan ang kamay ko.
Napatitig ako sa kamay niyang nakahawak sa ‘kin. Ang init ng palad niya.
“Stop.” Mahinang saad niya. Inangat ko ang tingin sa kanyang mukha. Lumukot ang noo ko nang napatitig sa kanya. Nagtataka. Seryoso ba siya? O, pinagti-tripan na
