JEMA:
buti nalang pumayag tong mga kaibigan ko na umalis na kame pagkatapos ng dinner,,hindi ko na kasi kayang makita pa kung gano kasweet si deans sa girlfriend niya,,kung pano niya alagaan,kung pano niya lambingin,,ako dapat yun eh ako sana yun,,ako dapat ang nilalambing niya,,ang inaalagaan niya,ang inaasikaso niya at ang mahal niya,,kame dapat yung masaya ngayon eh,,eto ba talaga ang tadhana namin,,hindi ba talaga kame para sa isat isa,,pinagtagpo nga ulit kame pero may iba na siya at nakikita kong masaya na siya..
sige lang jems iiyak mo lang yan para mabawasan yung sakit..sabi ni ate den habang hinihimas yung likod ko,,pagdating kasi namin dito sa coffee.shop hindi ko na talaga nakayang pigilan pa yung sarili ko kaya iniyak ko na yung sobrang sakit na nararamdaman ko..ang sakit
