KABANATA 02
1529 Words
Elaine's PoV
"Anak, dito muna maninirahan ang ninong Matteo mo, magiging hustle kasi kung uuwi pa siya ng probinsya tapos nandito sa manila ang business niya." sabi ni papa habang nag uumagahan kami. Wala si ninong Matteo, nasa laguna at may inaasikaso.
"Bakit hindi na lang po siya humanap ng hotel, or paupahan, diba mayaman naman siya." sabi ko.
"Elaine, malaki ang utang na loob ko kay Matteo, pagmamay ari niya ang pinatatrabahuhan ko, at kapatid na rin ang turing ko sa kaniya." tumango na lamang ako. Hindi naman sa ayaw ko, nakakailang lang dahil nakasanayan kong dalawa lang kami ni papa.
"May isa pa namang kwarto rito sa baba at do'n muna si Matteo." Ang bahay kasi namin ay up and down, dalawang kwarto rito sa baba at tatlo sa taas. Ako lang ang kumakwarto sa taas at si papa ay dito sa baba.
"Sige po, papasok na ako pa." nag mano muna ako.
"Teka anak, ito pala ang baon mo." gano'n na lang ang panlalaki ng mata ko ng makita ang isang libo.
"Pa, ang laki naman nito, at saka binigyan mo na ako ng baon diba."
"Kay ninong Matteo mo iyan, maaga kasi umalis kaya hindi na niya naabot sa'yo, pangdadag baon mo raw." lumaki ang ngiti ko.
"Tipirin mo iyan, baka ibili mo na naman 'yan ng libro. At kung bibili ka lang rin ng libro ay 'yung dapat may aral. Noong nakaraan naglinis ako ng kwarto mo ay may nakita akong isang libro na hindi kanaisnais ang titulo at cover. Temptation Island ha. Ke bata bata mo pa 'yun ang mga binabasa mo, tigilan mo 'yang ganyan Elaine." seryosong sabi ni papa.
"Hindi naman po sa'kin iyun, sa kaklase ko 'yon pa." pagsisinungaling ko.
"Kahit na, pupunitin ko talaga 'yang mga koleksyon ng libro mo."
"Sige na, papasok na po ako."
***
Malaki ang ngiti ko nang makapasok ako. "Masaya ka." sarkastikong sabi ni Meiko.
"Oo, baon ko ba naman ay 1 kyaw." mas lalo itong dumikit sa akin.
"Tangina, kahit isang milktea lang."
"'Yoko, pandagdag ipon ko 'to para sa libro ni Cecelib nuh."
"Mukha ka ng libro hayup ka! Bilis na." ginit git pa ako nito. Sana hindi ko na lang pinaalam sa girl libre na ito. Kinuha ko ung 100 pesos na baon ko na si papa ang nagbigay.
"Oh! Balik mo ung sukli Meiko, sabay mo na rin ako. Nutella flavor sa'kin."
"'Yun! Yes boss!" inirapan ko ito.
Mukhang mas maganda palang nasa bahay si ninong Matteo, baka araw arawin akong bigyan no'n ng baon, mabilis akong makakaipon. HAHA!
***
"Tignan mo Laine, ang gara ng kotse." turo ni Meiko ng makalabas kami ng gate.
"Oo nga eh, sino kaya 'yan?" nagkibit balikat si Meiko, saktong dumating na ang papa niya na isang tricycle driver. Araw araw siyang hatid sundo dahil narin medyo malayo ang bahay niya rito sa school.
"Bye Laine! Salamat sa libre sa uulitin." inirapan ko ito ng makasakay sa tricycle.
Nag aantay na rin ako ng trycicle, nang biglang bumukas ang pinto ng kotseng nasa tapat ko. Ganoon na lang ang gulat ko ng makita si ninong Matteo.
"Elaine, sakay kana."
"Ah... B-Bakit po kayo nandito?" nagugulat kong tanong.
"Nadaan na 'ko rito, kaya hinintay na lang kita. Ala sais pala ang uwi mo delikado kung maglalakad ka."
"Sa'yo po 'yang kotse? Ang ganda!" namamangha ako dahil gandang ganda kami kanina ni Meiko sa kotse tapos si ninong Matteo pala ang nakasakay dito.
"Oo, galing akong Laguna, kinuha ko itong kotse para may nagagamit ako. Pwede rin gamitin ni Papa mo kung sakaling may pupuntahan kayo."
"Ang galing naman po." walang hiya akong tumakbo papasok sa kotse, mas lalo akong namangha ng makapasok sa loob ang ganda, ang bango at ang linis. Mukha pa ngang bago.
"Ay ninong, salamat po pala sa binigay mong baon." ani ko.
"Ah iyon ba, wala 'yon, gusto kong tulungan si Miguel sa mga pangangailangan mo, anak na rin ang turing ko sa'yo Elaine." mas lalo akong napangiti dahil iniisip kong araw-araw niya akong bibigyan ng malaking baon.
"Salamat po talaga ninong, malaking tulong iyun para sa ipon ko."
"Talaga, nag iipon ka? At para saan naman ang pag iipon mo?" Natigil ako at napatitig ng husto kay ninong Matteo. Sobrang gwapo niya talaga, ang hot din habang nag mamaneho, lumalabas ang ugat niya sa kamay habang nakahawak sa manubela. Lumunok ako ng ilang beses bago muling nag salita.
"Para po sa mga librong gusto kong bilhin."
"Okay, anong libro ba ang mga bibilhin mo?"
"w*****d books po. Mahilig po akong magbasa ng mga romance novel. Tapos ung mga idol kong author kapag nag pa-published sila ng books ay pinag-iipunan ko po talaga para mabili." hindi ko napansin na nasa bahay na pala kami kaya tumigil na ang kotse.
"Gano'n ba, hayaan mo kapag free time ako bibili tayo ng mga librong gusto mo." nanlaki ang mata ko sa gulat. Kung nakatayo lang ako ay kanina pa ako tumalon talon sa tuwa.
"Talaga po!" tumango ito habang tinatanggal ang seat belt gano'n din ang ginawa ko.
"Salamat po ninong Matteo!" hindi ko napigilang yakapin ito sa tuwa.
***
"Nag-abala ka pang sunduin si Elaine, binigyan mo na nga ng baon kanina." ani ni papa habang nasa hapag kainan kaming tatlo.
"It's okay Miguel, nadaan kasi ako sa school nila kaya bakit hindi ko na lang isabay ang inaanak ko." kanina pa ko masaya hindi mawala ang ngiti sa labi ko. Masyado akong na eexcite na bumili ng mga books na gusto ko.
"Eh bakit kanina ka pa nakangiti diyan anak? Baka boyfriend 'yang iniisip mo ha."
"Hindi po Pa, kasi si ninong nangako sa'kin na bibilhan niya raw ako ng mga librong gusto ko."
"Naku! 'Wag na ka ng mag abal Matt, hindi naman gano'n niya kailangan ang mga libro."
"Pa!" napasimangot ako.
"Maliit na regalo ko lang 'yun kay Elaine, malaki pa ang utang ko sa inaanak ko." tumatawang sabi ni ninong Matteo.
***
Abala ako sa pag huhugas ng pinggan ng biglang pumasok sa kusina si ninong Matteo. Napanganga ako ng makita itong walang damit pang itaas at nakatapis lang ng towel ang ibabang parte. Nakatalikod ito sa akin habang umiinom ng tubig. Hindi ko napigilang suyurin ang katawan niya. Napataas ako ng kilay ng makita ang katambukan ng kaniyang puwet.
Sana all na lang...
"Elaine." natigilan ako at muling tumingin sa kaniya.
"S-Sorry, hindi ko alam na nariyan ka pa pala." anito.
"Opo ninong, malapit naman na akong matapos sa paghuhugas." tumalikod na ako kasi nakakailang tignan ang gitnang parte ng kaniyang mga hita.
Bakit gano'n, bakat na bakat?
"Sige, pasensya na kung nakita mo kong ganito ang itsura ko, mag sha-shower kasi ako."
"Sige lang po 'nong." tangina! Bakit ganito kumabog ang dibdib ko.
***
Dalawang lingo ang lumipas halos walang palya ang pag hatid sundo sa akin ni ninong Matteo, at dahil doon ay mas lalo kaming napalapit sa isa't isa. Minsang ay ninanakaw ko ang mga pictures niya at inalalagay sa aking kwarto. Minsan naman ay palihim ko siyang pinapanood mag work out sa bahay. Alam ko sa sarili kong attracted ako kay ninong Matteo. At lalo pa iyong lumalalim sa mga dumaraang araw.
"Ah! Ang ganda." hawak ko ngayon ang matagal ko ng minimithing libro."
"Kunin mo na 'yan Laine." ani ninong Matteo.
"Salamat po talaga 'nong." kumapit pa ako sa braso niya. Mahina niyang ginulo ang aking buhok na siyang nagpamula s aking mukha.
"Saan mo gustong kumain?" Bibit niya sa kabilang kamay ang malaking paper bag. Halos puro libro ang laman no'n at iilan lang na mga damit.
"Pwede po bang sa Starbucks?" nag pa cute pa ako. Pangarap ko rin makakain doon, hindi ko lang talaga afford. Sa Jollibee lang kasi kami kumakain ni Papa. Bibihira lang din kapag sahod niya.
Agad na tumango ito. Magina akong tumili habang patungo kami sa Starbucks.
Napapairap ako tuwing may tumitingin kay ninong Matteo, bakit ba ganiyan na lang nila tignan si ninong, parang hinuhubaran na nila eh. Pero hindi ko rin sila masisisi dahil sa angking kagwapuhan nito. Hindi mo nga aakalaing nasa 40 years old na ito.
"Baka sumakit ang mata mo, kakaikot." tumatawang anas nito.
"Para ka kasi nilang kakainin tsk."
"Bakit? Nagseselos ka ba?" may ngisi sa labi nito. Napanganga ako at namula ang mukha.
"H-Hindi nu!" mabuti na lang dumating na ang order namin. Ewan pero nawala ang saya ko, sana pala hindi na lang kami rito kumain.. Kainis!
***
7pm na nang makauwi kami, nagtaka ako ng wala pa si Papa.
"Hindi pa nakauwi si Papa?" aniko.
"Baka malelate lang." inilapag nito sa sofa ang mga paper bag. Kaya napangiti ako at kinuha iyon. Lumapit ako sa kaniya.
"Maraming salamat po talaga ninong Matteo, sobrang saya ko dahil nakapasyal na 'ko, nabili pa ang mga paborito kong libro. Tumingkayad ako para halikan ito sa pisngi, tumagal lang iyon ng halos isang segundo kita ko pa ang gulat sa mukha nito.
Nakagat ko ang labi, kahit ako parang bigla na lang nagising. Lah ka Elaine, bakit mo 'yun ginawa! Sigaw ng isip ko.
"S-Sige po.. Aakayat na po a-ako." halos takbuhin ko ang hagdan makapasok lang sa aking kwarto.
- Writer
