Chapter 41
Beatriz POV
“Mom!” Napatayong sigaw ko sa katatapos lang na tawag.
Pabalik-balik ang mga paa ko sa loob ng opisina ko. Hindi ko malaman ang gagawin. Kinagat ko ang daliri ko sa sobrang kaba. Muling sinulyapan ang hawak kong cellphone sa kamay ko. Huminto ako sa gitnang bahagi ng kwarto, I dial again my mother’s number but. . . beep na lang nito— then a recorder line call speak.
“Bwisit!” sigaw ko. Binato ang cellphone ko sa carpeted na sahig. Taas-baba ang dibdib ko sa takot na nararamdaman.
Someone took my mom and she’s ill.
Hindi ko pa alam ang buong pangyayari, but I needed to do something. Ang sabi ng kidnapper, tatawag silang muli para sa negosasyon. Hindi ako pwede magkamali dahil buhay ng nanay ko ang nakasalalay dito.
Hindi naman nila siguro malalaman kung tatawag
