Hindi na ako nagkukulong sa dressing room sa tuwing may performance ang Chaos Saints. Pumupunta lang ako roon after my show just to freshen up at ipahinga ang aking mga paa na napagod na kakasayaw at paggalaw sa stage. Kailangan ko ring ipahinga ang aking katawan at isip ng konti. Natutuwa ako dahil mukhang gusto ng mga tao ang aking song. Medyo kinabahan ako kanina at muntik ko nang ma-miss ang pagpasok ko sa kanta. But everything was good.
Sinuot ko ang shirt ni Iggy para lang takpan ang halos hubad kong katawan. Hindi na ako si Vyxen ngayon, kundi ang inosenteng si Alluraynia! Ano raw?! Inosente?! Sa pinaggagawa ko sa bus kasama ang apat na lalakeng ‘yon, wala na ako sa category na ‘yon. Lumabas ako ulit ng dressing room at pinanood namin ang performance ng banda.
Gaya ng inaasahan,
