Lyka tried to pull her away from the table. “Jam, uwi na tayo. Please.”
Jam just laughed through her tears. “Uwi saan? Wala na akong bahay, Lyka. Wala na akong pamilya. Wala na akong… Yael.” sabi niya nang sumagi sa isip niya ang lalaki.
The last word came out as a whisper.
Her phone buzzed on the table-Yael calling. Alam niyang laro lang ang lahat sa lalaki, habang siya naman ay aware sa lahat ng iyon pero nagpatangay parin siya. It is something that she has to blame herself for.
Lyka reached for it, but Jam grabbed it first, staring at the screen. The name blurred from her tears. Alam niyang naiintindihan nito ang kanyang nararamdaman ngayon dahil bago paman sila nag umpisa na mag inom kanina ay nakapag kwento siya. Nasabi niya sa kaibigan ang kanyang sitwasyon ngayon.
“Answer it,”
