ALESSANDRA
Nalungkot ako sa pinagtapat ni Philippe tungkol sa sakit niya. Ang akala ko magagamot pa ang sakit niya sa pamamagitan ng pag-inom ng gamot. Hindi naman niya sinabi ang tunay niyang kalagayan.
Mas kailangan ako ngayon ni Philippe. Hindi ko hahayaang mawala siya sa amin ng mga anak namin.
Habang naglilinis ng bahay ay tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko iyon na nasa ibabaw ng table. Tiningnan ko ang tumatawag. Si Tristan. Nag-atubili akong sagutin ang tawag niya. Magmula nang umamin ng damdamin niya para sa akin si Tristan ay hindi na ako komportable sa pakikipag-usap ko sa kanya. Although sinabi naman niya at ina-assure niyang walang magbabago sa pagkakaibigan namin, ngunit hindi ko maiwasang mailang.
“Napatawag ka?” sabi ko.
“Pwede ba kitang ayaing magkape?” Paghingi ni
