Make It Real

CHAPTER 14

AN: Marami nanaman po typo ang chapter na ito dahil derederetso ako sa pagttype. Please forgive me and sana maintinidhan niyo na lang wahahaha!

Basta maglalakad lakad siya. Hindi alam ni Julie kung saan ang patutunguhan niya basta maglalakad siya. It was her first day back from California and here she was walking around Makati, not knowing where to go. 

Lumingon lingon siya at nakakita ng isang malapit na play ground. She looked so out of place there. 

Ang rami raming bata na naglalaro sa paligid niya at siya naman ay tahimik na nakaupo sa isang bench at nagmamasid.

She needed her best friend. She needed to talk to Maqui but she knew Maqui was at Davao on some business trip. Kaya nga hindi naman siya nag expect na makakasama niya ito pagkauwi niya dahil naguusap pa rin naman sila kahit papaano. Hindi nga lang ganun kadalas pero hindi naman nawala ang pagmamahal nila sa isa't isa.

She sighed and combed her hair as she looked at the people around herself. Bakit ba ganun naman kaagad ang bubungad sa kanya? Hindi ba pwede makapahinga muna siya? Hindi ba pwede mag-shopping muna siya o di kaya ay kahit manatili lang sa bahay?

Bakit bubungad sa kanya na kailangan niya pakasalan si Elmo?

Mabilis niyang linabas ang kanyang telepono at nag-scroll hanggang sa lumanding sa pangalan ng pinakamatalik na kaibigan niya ang telepono. Iniisip niya kung tatawagan niya si Maqui dahil baka nga busy pa ito. At napagusapan nila na magkikita kaagad dila kapag nakauwi na si Maqui.

With a defeated sigh she moved to put her phone back in her pocket when it started ringing and she saw her best friend's name popping up from the caller ID.

"Hello?"

"BES ASAN KA?"

Nagtatakang tiningnan ni Julie Anne ang kanyang telepono. "N-nasa Pilipinas na ako bes--"

"Gaga alam ko nasa Pilipinas ka na! Kinuntsaba ko nga si Elmo e! Pero puta nung tinatawagan ko hindi niya daw alam kung nasaan ka!!! Ano nanaman ginawa ng hayop na iyon sayo?! Asan ka?! Susunduin kita!!!"

Kaya natagpuan ni Julie ang sarili na hinihintay ang best friend sa pwesto niya sa park na iyon.

Para siyang nawawalang bata na lumilingon lingon sa paligid.

She stopped moving when she saw a familiar car parking just a few feet from where she was. Kilala niya ang kotse na iyon dahil kanina lang ay naksakay siya doon.

At hayun na nga at lumabas si Elmo. Humahangos ito papunta sa kanya at nakita niyang nakasunod dito si Maqui na nagaalala ang muhka.

"Tags--"

"Shut up Magalona!" Mabilis na sabi ni Maqui sa lalaki at nauna pa lumapit kay Julie.

The latter smiled as she saw her best friend and couldn't help but leap in happiness before hugging her close.

"I missed you Maq." Ani Julie na parang naiiyak. Kung wala siyang mommy, meron naman siyang Maqui na para na rin niyang fairy god best friend.

"Miss din kitang gaga ka! Wag ka iiyak at maiiyak din ako masisira make up ko!" Ani Maqui pero mahigpit din naman ang yakap kay Julie.

Elmo stood there by the sides, watching the two best friends. Lalapit na sana siya nang biglang magsalita si Maqui kahit na hindi naman nito nakikita ang  ginagawa niya. "Wag kang lalapit! Dyan ka lang muna."

"Maqui umeeksena na tayo dito. Pwede ba. Iuuwi ko muna si Julie sa condo!" Sigaw pa ni Elmo. 

Napatingin tuloy ang ibang bata at magulang na nandoon. 

Julie slightly pulled away from Elmo. Parang nagkaroon siya ng kaunting lakas dahil nandito na ngayon ang pinakamatalik niyang kaibigan.

"Ikaw ang gumagawa ng eksena dito Elmo. So will you please shut up first?" 

"Mwahahaha!" Mahinang tawa ni Maqui lalo na at nanahimik pa muli si Elmo. Muhkang natakot. 

"O ano? Atras ka sa dyosa no?"

Elmo sighed and slowly shook his head. "Fine fine. Kasama si Maqui pero uuwi na tayo Julie, kailangan mo na magpahinga."

"Uuwi talaga ako don no! Naiwan kaya gamit ko doon!" 

At hayun nga at sumakay na silang tatlo sa kotse ni Elmo. Ginawa nilang driver ang lalaki dahil nakaupo pa talaga sa likod ang dalawang babae. At dahil inaaway siya ng dalawa ay hindi makaangal ang lalaki. 

"Bes! Bakit ka ganyan! You look dyosa AF! Ugh!" Sabi pa ni Maqui.

Mahinang tumawa si Julie Anne at tiningnan ang matalik niyang kaibigan. "Hindi naman beshy! Pero ikaw ah! Kailan mo ba ipapakilala sa akin ang gwapo mong boyfriend?" 

Maqui smiled mischievously before softly slapping Julie's lap. Kinikilig itong ngumiti sa kanya. "Eneber! Pero gwapo nga siya bes! Hehehe Di bale. Naiwan pa kasi siya sa Davao dahil may tinatapos pa siya. Pag-uwi niya papakilala ko kaagad sayo si George." She squeed. "Pero tama na tungkol sa akin! Ikaw ba bes may jowaers ka na don? Sana inuwi mo din dito!" Pasimpleng sumulyap si Maqui kay Elmo sa rear view mirror at nakita nito na masama ang tingin ng lalaki sa salamin din mismo na iyon. 

Maqui smiled knowingly and just waited for Julie's response. 

"Ah, wala naman." Julie chuckled slightly. "Baka dito na lang ako maghahanap."

"Walang hanapang mangyayari." Sabat ni Elmo sa driver's seat. At sakto ay papasok na pala sila sa building ng condo nila. 

Napanganga si Julie sa laki ng building na iyon. Sanay naman na siya sa mga ganung bagay pero ito kakaiba ang laki eh! Parang pinaghandaan talaga!

"I'll take your bags, Tags." Ani Elmo bago pa kunin ni Julie mula sa kotse ni Elmo ang mga gamit niya. 

"O diba bes, meron ka na kaagad butler. Ang galing galing talaga ni Tito Art." Natatawa pa na sabi ni Maqui habang si Elmo ay sumimangot lamang. 

Sabay sabay silang tatlo na umakyat hanggang sa penthouse suite.

Pagbukas pa lamang gn elevator ay bumungad na sa kanya ang mga dekorasyon at isa sanang welcome home banner na pang sorpresa sana kaso hayun nga at hindi natuloy. 

"Si Elmo kasi eh!!!" Reklamo pa ni Maqui kung bakit hindi naisagawa ang pag sorpresa. 

"Well I--"

"No shut up!" Ani Maqui. "Alam mo kuya mong boy, umalis ka muna." 

"What? No!" Angal ni Elmo na linalapag ang mga gamit ni Julie Anne sa isang sofa. "This is our house, hindi ako aalis!"

"Chill ka lang kasi! Kakausapin ko itong fiancee mo! Pagbalik mo, magTagstagan to the max kayo! Losyangin mo! Buntisin mo! Gusto ko quintuplets! Pero puta kakausapin ko muna shupi ang dami mo kasi hanash sa buhay!!" 

Nung una ay muhkang aayaw pa sana si Elmo pero dahil kakaunti na lamang at manlilisik ang mga mata ni Maqui ay pumayag na ang lalaki. Elmo looked at Julie longingly first before sighing and nodding his head. "I'll be gone for one hour." He looked at Julie and looked like he wanted to say something but thought better of it and so finally walked back to the elevator. 

Nang masigurado na wala na nga ang lalaki ay mabilis na hinila ni Maqui ang kaibigan paupo sa sofa. 

"Hayop na lalaki yon! One hour?! Talagang akala sa bibig ko armalite?! Tangina bes one hour?!" 

Julie laughed. Hindi niya napigilan ang sarili na yakapin si Maqui. "Maq namiss kita!!!!"

"Hala sige baklang dyosa ka namiss din kita!" Natatawa na sabi ni Maqui. "Pero di na ako magpapatumpik tumpik pa kasi yang finacee mo isang oras lang binigay, bakit may pag walk out!?"

Julie sighed. Sabagay ganito nga kabilis ang magiging usapan nila.

She sighed yet again, gathering her thoughts before proceeding to lay it all out on the table. 

"Bes bakit ganun? Hindi ako informed! Bakit biglang papakasalan ko yung halimaw na yon!?"

"Halimaw pero ilang beses na pumasok halimaw niya sa pusa mo." 

"Bes..."

"Mwahahaha gusto ko lang ipasok yon.... wee what I did there?"

"Maq!"

"Okay okay." Natatawa pa rin na sabi ni Maqui. "Bes, ano ba problema mo? Diba buong buhay mo in love ka na sa gagong yan? O ito ikakasal na kayong dalawa! Inggit ibang babae sayo bes!"

"He's doing it for the company!" Sabi pa ni Julie Anne. "At bes! Nalaman ko...sabay pala silang pumasok ni Ehra sa Chavez, that's a few good years of them being together tapos biglang magb-break na lang sila?"

Halata ni Maqui na may iba pa gusto sabihin si Julie kaya hinayaan na magsalita ang babae. 

"Maq...Maq, pano kung nakipagbreak lang si Elmo kay Ehra dahil dito? Dahil kailangan siya ng kompanya?" 

Nagaalalang tiningnan ni Julie ang kaibigan. "Bes, ayoko maging kontrabida! Alam mo bang kundi namamatay, nakukulong o nababaliw ang mga kontrabida sa kwento?!" 

"Gaga!" Natatawa na sabi ni Maqui. "Muhka ka bang kontrabida? Kung ganyan kaganda ang muhka, kalaki ng boobs, katumbok ng pwet ng kontrabida e tangina gawin niyo na ako kontrabida!" 

"Maqui naman eh." Ungot pa ulit ni Julie Anne. "I mean, naka move on naman na ako eh. Okay na ako promise. I just want to come home. Work for my dad, own 52 cats and live alone for the rest of my life." 

"Bes sa aso ka mahilig at hindi sa pusa." Maqui pointed out before facing Julie yet again. "Saka ano ka ba, malay mo naman break na talaga si Elmo at si Ehra? E kung kinakausap mo kasi si kuya mong boy eh!" 

Julie turned quiet yet again. Nagdesisyon na siya. Magt-trabaho siya para sa ama. Kahit naman ba nag break nga si Elmo at si Ehra ay bakit naman ito papayag na pakasalan siya ng ganun ganun na lang diba? Dahil ba alam nitong mahal niya ang lalaki? That was years ago! 

"Bes ganito, pagdating ni Elmo, maguusap kayo ah. As in maguusap, hindi maglalandian, hindi maghaharutan, hindi magkikirehan, hindi magTatagstagan, hindi magJujuliElmohan okay?" 

Julie rolled her eyes but nodded her head. Change topic na sila at nagtsismisan na lang hanggang sa narinig nila ang elevator.

Pumasok si Elmo na muhkang pagod. 

"Anong ginawa mo?" Nagtatakang tanong ni Maqui sa lalaki. 

Elmo shrugged his shoulders. "Naglakad lakad." Sagot pa nito. He looked at Julie who was seated properly on the couch. 

Tumingin din naman si Maqui sa kaibigan bago nakipagbeso dito. She whispered one last thing. "Talk to him..."

Elmo stood there, his hands inside his pockets as he looked at Julie. Dinaan ni Maqui ang lalaki at nangiinis na ngumiti. 

Nagkatinginan si Elmo at Julie Anne. 

Kinakabahang tunay ang babae sa mangayayari dahil hindi nga niya alam kung ano ang magiging kakalabasan nito. She sighed before grabbing her things. "M-Maligo lang ako, saan ba kwarto ko?" 

Elmo stayed quiet and approached her as he took her bags from her hands. "Sa taas. Ako na magdadala." He started walking and with a sigh she followed him. Sobrang laki ng pent house parang hindi para sa dalawang tao lamang. 

Binuksan ni Elmo ang pinto sa isang kwarto at hindi kaagad nakaimik si Julie. Hindi dahil sa malaki ang kwarto (pero malaki nga) ngunit dahil sa doon niya nalaman na kwarto din iyon ni Elmo. 

Ang ibang gamit kasi ng lalaki ay naka display na sa buong kwarto. She turned to say something but Elmo started talking. 

"The bathroom's there." He pointed to a door at the end of the room. "Magluluto lang ako ng dinner natin..."

"Tags--" Julie started but Elmo had already closed the door behind him. 

Julie sighed. Ano nanaman pumasok sa kokote ng lalaki na iyon at sa iisang kwarto lang sila matutulog?! Malaki naman ang penthouse diba? Lilipat siya sa kabilang kwarto mamaya. Pero sa ngayon ay maliligo na muna siya.

She didn't know if she was stalling or what pero medyo nagtagal siya sa bathroom.

Knock knock.

"Tags are you alright?" Came Elmo's muffled voice from behind the door. 

Tinigil ni Julie ang shower. Natagalan ba siya? "I-I'm alright." She called out in answer. 

"I'll set up the dinner table okay?"

"Okay." She answere3d back and heard Elmo walking away.

This was going to be so awkward. But she had to talk to Elmo. Nagbihis siya ng simpleng sleeveless shirt at pajama pants bago bumaba sa kusina. 

Nakita niyang nakabihis pambahay na din si Elmo dahil nakasando at basketball shorts na lamang ang lalaki. Naamoy niya kaagad ang chicken curry na linuto nito at bahagya siyang natakam. 

Wala na ata ginawa si Elmo kundi pakainin siya. Tataba siya dito eh. 

Elmo smiled simply at her. "Kain na Tags." 

She smiled back at him. This was so awkward! 

Umupo na silang dalawa at gagalaw na sana siya pero si Elmo na ang naglagay ng pagkain sa kanyang plato. "Eat up okay?" Sabi pa nito sa kanya. 

Well if this wasn't getting awkward by the second. 

Tahimnik lamang silang kumakain. Ang tunog lamang ng mga kubyertos na gumagalaw sa kanilang plato ang kanilang naririnig. 

Julie decided to get things over with once she was finished with eating. 

"Tags..."

Elmo stopped eating and looked up at her. He had a questioning look on his face and Julie started talking. 

"We can't continue with this." 

Elmo gave a small sigh before wiping his face with a napkin and then facing Julie yet again. "The wedding?" 

"We don't love each other..." Mahinang sabi ni Julie. She peeked and saw Elmo's jaw clenching before he softly bit his cheek. So she continued. "Marriage is for lovers right? And not for business..." 

"You company is going to fall without Chavez." Matigas na sabi ni Elmo. 

Julie somberly looked at the man in front of her. "It hasn't fallen yet. Pwede pa magsagawa ng projects para maisalba ang San Jose holdings. Isa akong San Jose, it's my duty to try and save it."

"You can marry me Tags." Sabi muli ni Elmo. "Masasalba mo ang San Jose Holdings..."

"It's not the right way to do so." Simpleng sabi ni Julie. "And you shouldn't worry about helping us. You can stop being the hero..." 

Hindi pa rin sumasagot si Elmo. He looked at her as if deciding things before nodding his head. "Alright..." 

Well that was fast. He must've felt so relieved. 

"But you'll let me help you." Sabi muli ni Elmo. Nalilitong tiningnan ni Julie ang lalaki. "I'll talk to Papa, but you'll let me help you. It's not about being the hero. It's about giving back to the people who helped me all these years. Tutulungan kitang isalba ang San Jose Holdings." 

Julie nodded her head. It was a start. 

"But you'll stay here." 

"What?" Julie's head snapped up. "We're not going through with the wedding why should I stay here?" 

"Marami naging kalaban ang San Jose Holdings." Ani Elmo. "Please, at least let me protect you." 

He looked so determined. Kakaiba talaga ang fighting spirit nito ni Magalona. Must've been from having to grow up early. 

"Fine." She said defeatedly. 

Elmo happily smiled as if he'd just won a battle. He looked at her as if he was formulating some plan. 

Tinaasan ni Julie ng kilay ang lalaki. "What are you thinking?" 

"Huh? Wala." 

Nanatiling nakataas ang kilay ni Julie. Elmo smiled back and stood up from the table before taking Julie's plate and his to the sink. "Ako na maghuhugas, pahinga ka na." 

"Isa pa yon." Sabi ni Julie na parang may naaalala. "Lilipat ako sa ibang kwarto." 

"Isa lang ang kwartong may kama." Sagot ni Elmo na lumilingon sa kanya mula sa balikat nito. He had this glint on his eye. 

Mouth agape, Julie looked at him. "Pwes sa sofa ka matutulog!" 

"Tags..." Elmo sighed and wiped his hands on the wash cloth beside the dishwasher. "Ang laki ko. Di ako kakasya don." 

Hindi kaagad nakasagot si Julie. "Pwes ako ang sofa matutulog. Dyan ka na nga!" Narinig niya pang tumatawa si Elmo. She grabbed her phone and a book she hadn't finished reading before settling down on the couch. She could hear Elmo moving about in the kitchen. Pwinesto niya ang sarili sa sofa at inipit ang sarili sa may kumot. 

Sakto ay lumabas ng kusina si Elmo at umupo pa ito sa sofa sa harap niya. He had his laptop with him and he was wearing those glasses again. Bakit ang gwapo mong hayop ka.

"Tags, doon ka na sa kama sa taas matulog." 

"No." She said. Umikot siya para nakatalikod siya dito at sinimulan ang pagbabasa. 

Narinig niyang napabuntong hininga na lamang si Elmo at narinig na tumipa na muli sa laptop. 

It went well, she was so engrossed on the book that she was reading that she didn't even feel Elmo's presence. At maya maya lang ay nakatulog na siya. 

She felt a tingling sensation on her skin but was too tired to open her eyes. Hanggang sa naramdaman niyang lumapat ang katawan niya sa malambot na bagay. She knew this was no longer the couch since it had a different texture. But she was so tired she didn't care anymore. 

At maya maya lang ay naramdaman niyang may mainit na bagay na pumapalibot sa buong katawan niya. 

Mawawalan na ulit sana siya ng malay sa tulog nang may bahagya siyang narinig na bumulong sa tainga niya. "I'll still make you mine Tags." It was followed by the feel of soft lips against her cheek until she fell asleep yet again. 

=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=o=

AN: Happy Anniversary sa JOS! Payb Yirs! May anak na siguro sila Isko at Iska hahaha! Anyways natagalan pa ako dahil pasingit singit ako sa pagnuod ng Just One Summer hemeneh. Hoped you liked the chapter! Handa na ba kayo... sa pagdating.... hihihihihihihihihihihihihi! Thanks for reading! Pahinging comments and votes! Kapag nasiyahan ako may update ulit sa Thursday hehehehe!