Violets are Blue

Fallin

"Habang tumatagal kasi gusto ko sa akin ka lang... gusto ko sa akin ka lang ngumingiti. The more I am with you the more selfish I become. I want to have you all to myself, Henrick!"

"Violet."

"Habang tumatagal n-natatakot ako na isang araw hindi na kita makikita pa. Ayokong mangyayari 'yon." Pinilit ko ikubli ang nangingislap ko na mga mata. Pinilit kong pigilan na hindi gumaralgal ang boses. "You are the only one who made me feel that I existed. Nasanay na ako na nandiyan ka. W-wala nang naiwan sa akin bukod sa'yo. If securing my peace of mind requires a bit of selfishness, then that's a choice I'm willing to make. I don't want you to leave... I can't bear the thought of you going abroad, Henrick."

"Gusto mo ako na manatili?"

"If becoming selfish will make you stay, Henrick please, stay," walang pag-alinlangan na pigil ko sa kanya.

"Kung gusto mo na mananatili ako rito, I am willing to stay for you, Violet. Sasamahan kitang mabuo ang pangarap mo, Violet... pangarap natin." Naging mabilis ang kilos niya pagkatapos.

Tinawid niya ang ilang pulgadang pagitan namin. Marahas niyang inabot ang batok ko't sinakop niya ang labi ko ng walang pahintulot. Ginawaran niya ako ng halik na masuyo at banayad na ikinapikit ng aking mga mata. Habang dinama ko ang halik niya ay tila ba tumigil din ang ikot ng mundo. Kusa ko siyang binigyang daan na mahalikan ako. Sinuklian ko ang halik niya na puno ng kasiguraduhan.

Hindi ko na maitatangging nahuhulog na ako sa kanya. Sigurado na ako sa damdamin ko para kay Henrick. Mahal ko na siya na ayaw ko na mawalay sa tabi niya.

Tanging ang ingay ng pagsara ng pinto ang gumawa ng kaluskos sa sandaling iyon. Ngunit hindi iyon naging hadlang upang itigil ang nagliliyab na halik na pinagsaluhan namin ni Henrick. Natagpuan ko na lang ang sarili sa loob ng student council room habang nakipagpalitan rumaragasang halik sa binata. Kung may pagtutol man sa kalooban ko sa sandaling ito kaunti lamang. Mas nanaig sa puso ko na makasama ang lalaki na tanging nagpadama sa akin ng kapayapaan. Henrick Russell!

Animo'y may sariling isip ang mga bisig ko't kusa ko iyong dinala at pinulupot sa leeg niya. Naglakbay ang mga palad ni Henrick sa likuran ko. Yakap-yakap na giniya niya ako papaupo sa ibabaw ng desk doon. Kapwa kami kumalas sa isa't isa. Habol-hiningang nagtagisan kami ng naliliyab na titig.

"Hahayaan mo ba akong hawakan kita, Violet?" He swallowed hard. His eyes were on my parted lips. Dama ko ang pag-alinlangan niya ngunit aninag ko ang pagnanasa na bumabadya sa kanyang mga mata. "Bibigyan kita ng sampung segundo upang pag-isipan 'to." he warned. "One..." he started counting while his gaze was still on me.

Sa halip sa matakot ay tila taliwas ang nadarama ko. Nilamon ang katawan ko ng kasabikan sa sandaling ito. "Tinatakot mo ba ako, Mr. President?" Mapang-akit ko siya na tinititigan.

"Pinaalalahanan kita baka pagsisisihan mo 'to sa huli, Violet. Now, think! Two..." he continued counting. "Three..."

Isang matinis na halakhak ang pinakawalan ko na sumakop sa buong silid. Inabot ko ang suot niyang glasses at tuluyang hinubad iyon.Pinaglandas ko ang daliri sa pisngi niya. "Never! Hinding hindi ko 'to pagsisihan, Hernick. I want you! I want you for myself, Mr. President."

"Again, four... five..." he insisted and continued counting.

"Kung mayroon man akong pagsisisihan iyon ay ang palampasin ang pagkakataong ito, Henrick."

"Six... seven... eight... nine..."

Hindi ko na pinatapos ang binata sa pagbibilang at kusa ko na inabot ang labi niya. Ginawaran ko siya ng halik na eskandalosa at mapanghanap. Padiin ang daliri ko na lumapat sa kanyang batok habang ang isa kong kamay ay ini-isa isa na kinalag ang butones sa suot ko na blusa.

Dama ko ang paninigas ni Henrick. Sadyang pinigilan niya ang sarili't hindi sinuklian ang halik ko. He pursed his lips.

Sinakop ng mga palad ko ang magkabila niyang pisngi. "Part your lips so I can kiss you better, Mr. President—"

Napasinghap ako. Henrick's palm encircled my slender waist.. He pulled me close to him. Dama ko ang pagdiin ng mainit niyang katawan. Naging mapang-ahas ang labi niyang sinalakay ang aking labi. Ginalugad na tila wala ng bukas.

Napa-ungol ako. His tongue seeks entry into my mouth. A sweet moan escapes my throat, again.

Sinalubong ko ang kanyang mapusok na halik. Muli ko na pinulupot ang mga bisig sa leeg niya. Napaliyad ako nang kumalas ang labi niya at pinaglandas pababa sa leeg ko. Tila ba may hatid iyong milyong boltahe sa ugat ko na pahiyaw ako. "Mr. President."

Ang kaninang palad na may pag-alinlangan ngayon ay punong pagnanasang naglakbay sa likod ko. Gumapang iyon at pinasok sa likuran ng suot ko na nakabukas na uniporme. Ibig ko na ayaw huminga sa tinding sensasyon.

Dinala at eksperto niyang kinalag ang brassiere ko sa likod. Kung paano niya iyon nagawa sa ganoon kaiksing sandali ay wala akong ideya. Nahulog ang suot ko na strapless bra at naiwan ang nakabukas ko na blusa. Lantad sa mga mata niya ang aking katamtamang dibdib.

Hindi nagsayang ng segundo ang binata. Napasinghap ako nang dumapo at sinakop ni Henrick ng kanyang mga palad ang aking tayong-tayo na dibdib.

"Mr. President!"

"Now, that your time is over, wala nang atrasan pa at hindi kita hahayaang makatakas," anas niya bago muling sinakop ang aking labi. Padiin na may halong dahas. Mapusok at marahas. Mapanghanap na halos mapugto ang hininga ko bago niya ako pinakawalan.

"I won't let you escape, Violet."

Tahasang sinakop ng bibig niya ang tuktok ng aking dibdib. Salitan at maarteng nilalaro iyon ng kanyang basang dila. Tuluyan ko na pinakawala ang maharot na ungol. Bumaba at dumapo ang daliri ni Henrick sa pagitan ng aking hita. Hinawi niya ang suot ko na underwear.

Napaarko ko lalo ang likod nang maramdaman ko ang daliri niya na hinaplos at nilalaro ang namamasang bagay roon. He artfully teased and played my cut as if his fingers were destined to be there.

Awang ang labing napatingala ako sa kawalan habang dinama ko bawat dantay ng nag-aapoy na labi ni Henrick sa balat ko. Namamaos ang lalamunan ko't pawang malamyos na hiyaw ang lumabas doon.

"M-Mr. President," paos kong anas. Napasabunot ako sa buhok niya nang mas bumaba pa ang labi niya hanggang dumapo iyon sa aking manipis na tiyan habang nanatili ang kamay niya sa pribadong parte ng katawan ko. Taas baba ang dibdib ko sa tinding sensasyon na lumukob sa kaibuturan ng pagkatao ko.

Mas lalo akong napahiyaw nang madama ko na mas bumaba at yumuko si Henrick. Inangat niya ang aking palda at mapangahas na binaba niya ang munting tela na nakataping doon.

"H-Henrick." Hindi ko alam pero bigla akong nakadama ng hiya. Pagsasakobin ko sana ang mga hita nang biglang napigil ng binata.

"Oops, I won't allow that." Giniya niya ako pahiga sa ibabaw ng desk. Kusa ko siyang binigyan ng daan. Naramdaman ko na lang ang mga labi niyang naglakbay sa binti ko pataas sa puno ng hita ko.Sobrang nag-iinit ang katawan ko na ibig na lang itong matupok.

Animo'y mabingi ako sa tinding kabog ng puso ko. Unang pagkakataon na may isang lalaking hinahayaan ko na hawakan ako nang ganitong pamamaraan.

"Part your thighs so I can taste you better, Violet," utos niya na tinapat ang mukha sa pagitan ng aking mga hita.

"Mr. Pres—" Hindi ko natuloy ang sasabihin naangat ko ang pang-upo sabay napaungol nang madama ko ang dila niya. Nilalasahan, tinitikman ang kahalayan ng katawan ko. Napaangat ko ang pang-upo lalo dahil sa kiliti at kaiga-igayang pandama na pinalasap niya sa akin. Hindi ko maipermi ang balakang. Bawat dampi at ulos ng dila ni Henrick ay sinasalubong ko.

Hindi ko bukod maisip na ang isang weirdo at nerd noon sa paningin ko ay siyang hinayaan kong gawin ang mga bagay na minsan ay hindi sumagi sa utak ko.

"M-Mr. President," I screamed as my body was engulfed by an intense tickle that I couldn't define. "Henrick!" I breathlessly uttered his name again as I reached the delightful climax.

Henrick straightened. He released his grip on me and removed his polo shirt, exposing his half-naked body. I can see how perfect his body is from his broad shoulders down to his sculpted chest and perfect abs. By the age of seventeen, Henrick's body has matured. How did he manage to have such an amazing body, I don't have any idea. Sa likod ng lalaking malalaki ang salamin sa mata na hindi kaaya-aya ang hitsura para sa iba ay isang lalaking perpekto, gwapo at kamahal-mahal.

"Are you sure about this? I will give you a minute to think, Violet?" muli niyang babala.

Sa halip na sagutin ko ang tanong niya ay bumangon ako mula sa pagkakahiga sa ibabaw ng lamesa. Pilya ako na ngumiti marahas ko siyang tinulak pasandal sa pader pagkatapos.

Nagliliyab na titig ang pinukol ni Henrick. Pinaglakbay niya ang paningin sa nakabukas ko na unipormeng bahagyang sumilip ang gitna ng aking dibdib.

Mapang-akit akong yumuko at lumuhod upang ipantay ang mukha sa zipper ng uniporme na pantalon niya. Hindi maitatanggi na bumubukol iyon. Inabot ko iyon at maarteng binaba.

"Violet." Namamaos ang boses niya. Gumalaw ang kanyang adam's apple sanhi ng lihim na paglunok ng laway. Nakayuko at malamlam niya akong tinititigan. "Are you—"

"Shhh, I've got this, Mr. President." Kinindatan ko siya. Kusang kinalag ko ang butones sa suot niyang pantalon. Mapang-akit na pinasok ko ang palad sa loob ng kanyang boxer.

Napa-angat ko ang sulok ng labi nang madama ko ang namimintig na kahandaan niya. It was not a typical teen arousal unlike some boys I used to... but Henrick is definitely big.

Isinawalang bahala ko ang kaba na lumukob sa dibdib ko kusa akong tumalima. Buong kompiyansang nilabas ko iyon.

"Violet—"

"Shhh, "Don't worry, Mr. President. Let me handle things from here." Pagkasabi ko niyon ay agad ko iyong sinubo. I licked it skillfully as if it were the most delicious meal I had ever consumed.

Henrick moans deliriously. He cursed out of pleasure. He kept screaming my name. Nakatingalang habol ang kanyang hininga na dinama ang loob ng aking bibig. "Oh, f**k, Violet. Your mouth is God damn good!" Marahas siyang napabunot sa buhok ko. Sinalubong niya bawat ulos ng aking bibig.

His size was so overwhelming that I nearly choked, but I remained focused on pleasing him despite the tiny tears that escaped my eyes.

"Oh, f**k I am almost there, Violet!" paos na sigaw ni Henrick.

Bago pa ako nakakilos ay kinalas niya ang sarili mula sa bibig ko. Mabilis ang kilos niyang giniya at pinatayo ako. Pinadapa niya ako sa ibabaw ng lamesa't hinawi pataas ang suot ko na palda. Before I could speak, Henrick carelessly buried his big and hard shaft in me that I scream in pain.

"H-Henrick!" I stuttered from the intense pain before he realized that it was my first time.

"Oh, f**k I am sorry, Violet... I am sorry," he sincerely apologizes. "I didn't mean to hurt you—"

Nanghihina ang tuhod ko na gusto ko na mapaluhod. It was really painful there were tears escaped from my eyes. I can't blame him to be harsh on me.

"I-It's okay. I am alright, Hernick... just continue." Tiniis ko ang kirot. Ayokong mapinto ang aming nasimulan.

Henrick fiercely began to move with great speed and force, determined to make an impact. Wala akong madama maliban sa kirot at hapdi. I don't even feel pleased but endure it to make him feel better.

Pawang daing ang lumabas sa bibig ko. Masakit. Makirot. Mahapdi. "H-Henrick, I am in pain." Napakapit ako sa gilid ng mesa. I screamed at the same time Henrick reached his peak.

Pagod at pawisan niyang pinagpahinga ang katawan sa likod ko sabay niyakap niya ako. "I am sorry, Violet you're my first in everything. I didn't mean to hurt you or where I can please you," he whispered softly. Binaon niya ang pawisang mukha sa batok ko sabay kintal ng maliliit na halik.

"Ako ba talaga?"

Umungol siya na tila ba nahihiya.

"Parang di naman," biro ko upang maibsan ang kanyang guilt. Isang mahinang tawa ang pinakawala ko pagkatapos. "Wanna learn it together?"

Nagpakawala si Henrick ng magandang tawa. Kinalas niya ang sarili sa akin. Inayos niya ang nakabukas na pantalon. Hinagip niya ang salamin sa mata. Maingat niya akong inalalayan at pina-upo sa upuan. We both notice a small bloodstain between my legs.

"I am sorry." He reached for my palm and kissed it.

Isang maliit ngiti ang pinakawala ko. Inabot ko ang panga niya at hinagkan ko ang kanyang noo. "You don't need to apologize; we both wanted this."

"Violet." Masuyo niyang binigkas ang pangalan ko. He caressed my cheeks and kissed my lips with certainty. "Uuwi na tayo, Violet." Buong ingat na sinuot niya sa akin ang natirang saplot. Maingat niya akong kinarga at nilisan ang lugar.

If becoming selfish is what it takes to keep him in my life, then that's what I'll do. Marahil sa ngayon, hindi ko pa lubos na maisakatuparan ang aking mga nais at pangarap, ngunit isang bagay ang tiyak ko – nais ko siyang makapiling.

***

Nakakita ka ba Henrick o kapa-kapa lang. Ayusin mo sa susunod hanapin ang kiliti boy. Aminin man natin hindi talaga masarap pag first time.