((Third Person POV))
As the boat departed from the island, Jac couldn’t stop smiling. Tanaw niya pa rin kasi si Nelson na walang humpay na nilalambing si Dorry. Ramdam na ramdam niya ang saya ng dalawa at siya man ay masaya rin para sa kanila. Siya naman, heto at pansamantalang iiwan sila.
Nelson was right—the turmoil was over, oras na para sarili naman niya ang isipin niya. Oras na para maranasan naman niya ang mabuhay na walang dala-dalang responsibilidad at hindi iniisip ang trabaho niya.
He reflected on the moments he had, bilang all around alalay ni Nelson, umikot lang ang mundo niya sa kaibigan/boss niya, pero masaya siya—masaya siya na suklian ng katapatan ang kabutihan, hindi lang ng matandang De Vedra, pati rin kay Nelson na simula pa lang ay hindi na bodyguard ang turing sa k
