I knew what Altheo needed without saying it. Sa haplos, sa mga salita niyang may ibang nais iparating at sa kislap ng mga mata niya. Napailing ako dahil alam kong alam naman niya ang sagot sa tanong na iyon. Of course, it is still aching, hindi nga ako makatayo until now. A little movement could make me flinch because of pain. At isa pa ilang oras pa lang naman ang nakalilipas pagkatapos na may... mangyari sa aming dalawa.
"Do I need to answer that? hindi ba obvious, Altheo?" ang tono ng boses ko ay may pagsusungit.
Inirapan ko rin siya na ikinatawa niya. But before I continue what I want to say, his laugh made me stiffened for a moment. Hindi ko inasahan na ganito ang magiging epekto ng sandaling tawa na iyon mula sa kaniya. Nakaramdam ako ng kurot sa dibdib ko and my breath shortened
