Chapter 17

1097 Words

Aubrey's POV Isang araw pa lang ang nakalilipas pero ilang damit na agad ang nadumihan dahil sa pangbubulas nila sa'kin. Hindi naman ako papatalo sa kanila. Sila ang magsawa kakabully sa'kin. Dala-dala ang isang timba ng maruruming damit ay naglakad ako papunta ng wash room. "Kawawa naman itong damit ko." ang tangi kong nasabi at saka ito pinasok sa washing machine. Umalis ako para magluto ng hapunan saglit. Nakita ko ang kinamumuhian kong lalaki na nakadekwatro sa sofa. Hindi ako nito tinapunan ng tingin at nagpatuloy lang sa pagpipindot sa cellphone niya. B'wisit ka. Hindi man lang ako tinulungan. Parang walang pinagsamahan! Kahit wala naman talaga. Kahit kaunting konsiderasyon na lang dahil kilala niya naman ako at alam kong alam niyang hindi ko naman sinasadya ang nangyari kay

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD