CHAPTER 15
356 Words
Ilan araw din ang nawala sa sarili, hindi ko muna hinawakan o sinulyapan ang anak ko. Halos sina mommy ang nag-alaga sa anak ko habang ako nakatingin lang sa asawa ko.
Eto na yung pinakamasakit na naranasan ko sa buhay, ang mawala ang asawa ko, ang mawalan ng mommy ang anak ko.
"Son, you have to eat before ang libing ng asawa mo." Sabi ni dad.
Tumingin ako sakanya. "Mamaya na dad. Sinusulit ko lang yung oras na makikita ko pa ang asawa ko." Matamlay na sabi ko sakanya.
Tumayo ako saka lumapit sa kanya. "Wife, ngayon lang yata ulit ako magsasalita natapos ng nangyari sayo. Dapat diba lumaban ka para sakin at para sa anak natin, pero bakit naman ganon wife. Maaga mo akong iiwan dito. Diba nangako ka pa na matapos ng panganganak mo magpapagamot ka na. Wife naman ee." Pumiyok ako bandang huli.
"Hindi ko alam kung kaya ko, kahit sana gabayan mo kami ni jaden. Okay na ako doob." Sabi ko
Lumipas yung oras at libing na ni christina.
'I promise wife no matter what, dadalawin pa din kita dito pag may oras ako'
"I'm sorry wife kung napapabayaan ko man ang anak natin, pero this time maglalaan na ako ng oras sakanya, this time hindi na ako magiging mahigpit sakanya."
"Naalala mo pa ba nung sinabi mo na kailangan ko ng babae para sa akin at para sa anak natin. I think i finally found her." Nakangiting sabi ko sakanya.
"This time I will be a good dad to him. I promise. Sorry kung napabayaan ko siya ng ganon katagal, sorry kung hindi ko siya pinapalabas ng bahay. Sorry wife."
Tumayo na ako saka tumingin sa puntod niya. "Aalis na ako, kailangan ko nang umuwi. Dadalawin na lang ulit kita pag may oras ako, sa susunod non isasama ko na si jaden dito at ang taong gusto ko nang makasama habang buhay this time." Paalam ko
Lumabas na ako ng cementery at nagdrive pauwi ng bahay. Pangako isisingit ko na yung oras ko para sa anak ko, dahil din sakanya kaya ginagawa ko ito dahil maganda din naman yung suggest niya.
- Writer
