Surrender Your Heart

Chapter 5

Hera.

Masakit ang ulo ko kinabukasan dahil na siguro sa hangover. Damn! I massage my head. I was about to get down the bed when someone suddenly knock on the door.

"Come in." Walang ganang sabi ko at pagbukas ng pintuan ay pumasok si Jade na may dalang tray. She's wearing a black track pants and a gray hoodie jacket. Her hair is tied and she's still wearing an apron. Tinaasan ko siya ng kilay, kapag nakikita ko ang pagmumukha ng babaeng to nagpupuyos ako sa galit.

"What the hell is that?" Tanong ko pero hindi siya nagsalita kaya kumunot ang noo ko. Inilapag niya ang hawak niyang tray sa side table ko.

"Answer me!" Nagulat naman siya dahil sa pagsigaw ko. The fvck is wrong with this woman? Ang aga-aga sinisira niya ang araw ko!

"B-Breakfast mo Hera a-at may g-gamot na din diyan para sa s-sakit ng ulo mo." I rolled my eyes. Inabot ko ang tray at ibinato sakanya. Napasinghap siya at napadaing nang bumuhos ang sopas na laman ng mangkok. Nabasag ang baso at maging ang mangkok. Agad niyang ipinunas ang apron na suot niya sa suot niya. Her skin suddenly turned red and blood suddenly flowed. I saw her crying face while frantically wiping her hoodie jacket.

I smirked when I saw how she cry in pain. Ito ang gusto kong mangyari. I want to destroy her flawless skin. It would be better if it will leave a scar. She doesn't deserve a face of an angel anyway.

"Clean that mess." Sabi ko at tinalikuran ko siya. Napahawak ako sa dibdib ko. My heart feels like it's ripping apart, kinagat ko ang ibabang labi ko at umiling. What's this feeling?

Iwinaksi ko na lamang ang nararamdamn ko at dumiretso sa banyo.

Pagkatapos ng isang oras na pagbababad sa tubig ay lumabas na ako, wala nang kalat sa sahig kaya dumiretso ako sa walk-in closet ko. I'm wearing my usual business attire and went out the room. Naabutan ko ang dalawang scholar na nasa sala at naglilinis. Lumabas mula sa kusina si Jade na may nakabalot nang benda sa dalawang kamay niya at paika-ikang naglalakad. Kumunot ang noo ko nang mapansin na naka-hoodie jacket ulit ito na kulay pink at blue na track pants. She's covering her skin too much.

My phone suddenly ring kaya agad kong sinagot iyon.

"Hello?" Sabi ko.

"What the hell are you planning Hera?" I heard Kyla's voice. She's angry.

"What's your problem Kyla?" Kunot noong tanong ko.

"I know that Jade is with you." She sounds serious but I don't care.

"It's none of your business Kyla." My expression become cold and so is my tone. She sighed.

"Then let us visit her Hera. Jade is our friend too." Napatingin ako kay Jade na inaayos ang dining table. Her bruises are still visible.

"Dadalhin ko siya sa opisina one of these days Kyla. Just not today Kyla." It was my turn to sigh.

"Okay, just message me when and I'll inform the others." Sabi niya at nagpaalam kaya pinatay ko na ang tawag.

Kating-kati ang kamay ko na sampalin siya pero pinigilan ko ang sarili ko dahil baka mas malala ang iniinda niyang sakin. Her lower lip is still swollen, her eyes are puffy and her cheek is also bruised. I felt a sudden comfort after checking her out, sigurado akong hindi na ako iiwan ni Jade ngayon dahil alam kong natatakot ito sa pwede kong gawin sakanya.

I may be heartless right now but you can't blame me. She is the reason why I become like this and she deserve it, it gave me satisfaction seeing her cry out of pain. Pero sa nagdaan na limang taon, masasabi kong maraming nagbago sakanya. She look skinnier and pale, gone is her confident side and she's now covering herself. Her hair is always tied up at tila ba laging pagod.

After I left her 5 years ago ay wala na akong balita sakanya maging sa mga magulang at sa bunsong kapatid niya. Ang nakakapagtaka ay binigay niya ang envelope sa kanyang kaibigan imbes na ipadala nalang sa pamilya niya. My curiousity become bigger but I just brushed away thos thoughts. Wala na akong pakealam pa kay Jade. Purong galit at poot na lamang ang natitira kong nararamdaman para sakanya.

Jade.

Tapos na ako sa pag-aayos ng dining table nang makita ko si Hera na umupo at tahimik na nagsimulang kumain. Bumalik ako sa kusina at palihim siyang tinititigan habang abala siya sa pagkain at pag-scroll sa phone niya.

Hera changed a lot, iyon ang masasabi ko. Her long black hair matched her fair complexion, mas pumuti ito ngayon. Her body is more shaped now, halata naman iyon sakanya dahil sa magandang kurba ng katawan niya. She looks elegant while chewing her food, her chocolate brown eyes are still the same but colder. She loves playing basketball before silang apat nila Kyla and I'm happy they're still friends until now. Masasabi kong their bond is unbreakable kahit na puro na sila mga bigatin ngayon. Masaya ako sa achievements ni Hera sa buhay, nakaka-proud lang dahil ngayon ay isa na siyang succesful business woman at ang kulang nalang sakanya ay perpektong mapapangasawa at nawala ang ngiti ko. After that happened before alam ko na agad na hindi na ako karapat-dapat pang pumasok muli sa buhay niya. I've caused her too much pain at ayokong magpatuloy siya na may galit sa puso kaya gagawin ko ang lahat mapatawad lang niya ako.

Lumabas na ako ng kusina kahit iika ika ako maglakad ay pinilit kong bilisan ang maglakad dahil baka maasiwa na naman sa akin si Hera, ayokong tuluyang sirain ang umaga niya.

"Sit down and eat with me." It wasn't a request but a command kaya wala akong nagawa kundi ang umupo na din at dumistansya sakanya.

"We're going out next week." Sabi niya nang hindi tumitingin sa akin.

"I bought you a lot of clothes why do you keep on wearing thick clothes?" Tumaas ang isang kilay niya kaya napayuko ako.

"S-Sorry." Mahinang sabi ko.

"Wear something nice next week." Utos niya kaya tumango ako.

"Why do you keep on wearing something like that?" Nalunok ko ang pagkain na nginunguya ko, kumabog ng mabilis ng puso ko. Hindi ko alam kung anong isasagot ko sa tanong niya.

"M-Mas komportable kasi ako kapag ito ang suot ko." Sagot ko na lamang at hindi na siya nagtanong pa. Ipinagpatuloy niya ang pagkain at nang maubos niya ang nasa pinggan niya ay uminom siya ng tubig at nagpunas ng labi bago tumayo at iwan ako. Nawalan naman ako ng gana, hindi ako sanay na walang kasamng kumakain. Hindi naman pwedeng sumbay yung dalawang bata dahil naglilinis parin ang mga ito. Pinilit ko na lamang ubusin ang nasa pinggan ko at agad na inilagay iyon sa lababo kasama ang ginamit ni Hera kanina.

"Kumain na kayo pagkatapos niyo dyan." Nakangiting sabi ko sakanilang dalawa.

Maiiwan na naman ako dito sa malaking mansion ni Hera mamaya. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko dahil ayoko namang manood ng TV. May pool din pero hindi ako marunong lumangoy at baka malunod lang ako. May mini fishpond si Hera kaya baka tatambay nalang ako doon mamaya at papanoorin ang mga isda na lumalangoy.

Gusto ko sanang tawagan si Reene pero sigurado akong busy ito sa klase niya. Ayoko siyang guluhin, kailangan ko pang magsinungaling sakanya para lang hindi siya mag-alala sa akin dito.