Karamdaman
1091 Words
After 2weeks mula ng makatanggap ng balita sakanyang mga magulang ay
nagsadya akong puntahan si candice sa kanila upang surpresahin. Pag dating
sa kanila ay pinag bukasan na ako ng pinto ng katulong dahil kilala na ako ng
mga ito.ang akala ko ay si candice ang magugulat ay kabaligtaran ang
nangyari. Ako ang nabigla sa aking nakita na ang inaakala kong magaling na
ay nakaratay sa kanyang kama bagsak na ang katawan na tila iginugupo na
ng kanyang karamdaman. Ang sakit sakit sa akin na makita sya sa ganoong
kalagayan kayat dina ako pumasok pa sa kanyang kwarto bagkus ay nanatili
na lamang ako sa labas habang patuloy syang pinagmamasdan hanggang sa
makita ako ng kanyang papa habang umiiyak.
Papa ni candice: dustine bakit nandito ka? Bakit hindi mo sinabi na dadalaw
ka pala?
Diko sya sinagot kundi nag tanong rin ako.
Ako:tito bakit po ninyo itinago sa akin ang nangyayari kay candice?
Papa ni candice: anak duon nalang tayo para hindi na malaman pa ni candice
na dumalaw ka. Duon ko nalang ipapaliwanag ang lahat sayo.
Nang kami ang makalayo na ay saka ko lamang naintindihan na ang may
gusto pala na ilihim sa akin ang lahat ay si candice upang hindi ako mag
alala.
Ako: tito may ipapakiusap po sana ako. Pwede po bang ako na ang mag alaga
kay candice mula ngayon?
Papa ni candice: baka magalit si candicel
Ako: tito gusto ko pong manatili sakanyang tabi hanggang sa huli. Ayaw ko
syang iwanan at ayaw kong maramdaman nyang nag iisa lang siyang
lumalaban.
Baka rin po kahit sandali lang ay madugtungan pa ang kanyang buhay!
Umiyak na ako sa harap ng kanyang papa at nag susumamo na pumayag sya
sa aking pakiusap.
Pumayag naman siya at dagli akong nag paalam upang umuwi at kumuha ng
aking mga gagamitin.
Nag paalam narin ako sa kumpanya na aking pinapasukan at sinabing mag
papasa na lamang ng resegnation paper dahil hindi na talaga ako papasok
pa. Isang linggo konang inaalagaan si candice ng dumating ang kanyang mga
kapatid. Binati agad ako ng dalawang lalaking kadarating lamang.
Harrold: hi kuya? Kamusta si ate candice?
Ako: eto medyo okey na dina gaya noon.
lan: kuya salamat sa pagaalaga mo kay ate ha.
Ako: wala iyon halos mag dadalawang taon narin kami ng ate nyo at gagawin
ko ang lahat para mapasaya sya kahit papano.
Aalgaan ko sya kung iyon ang makakabuti sa kanya.
Sya nga pala uuwi muna ako sa amin. Isang linggo na akong hindi umuuwi.
Babalik din ako mamaya.
lan: sige kuya ingat ka salamat ulit. Nga pala ako si ian bunso nila ate sya
naman si kuya harrold sumunod kay ate.
Ako. Dustine nga pala. Sige mamaya nalang.
Pag kauwi ko sa bahay ay hindi ko napigilan ang pagbalong ng aking luha sa
aking mga mata.
At naabutan ako ni tita sa ganoong kalagayan.
Tita tessie: anak bakit? Ano ang problema?
Ako: tita may leukemia si candice at may taning narin ang buhay nya. Hindi
na sya mag tatagal. Kaya tita gusto kong manatili sakanyang tabi hanggang
sa huli.
Tita tessie: anak naiintindihan kita hindi rin ako tututol sa gusto mong gawin.
Pero sana anak magawa mo itong tanggapin na hindi na sya magtatagal pero
sikapin mo na maiparamdam sa kanya na walang nagbago na mahal na
mahal mo sya at gawin mo ang lahat para mapasaya sya hanggang sa huling
sandali.
Ako: opo tita maraming salamat po.
Muli nanga akong bumalik sa bahay nila candice para muli syang alagaan.
Candice: bakit ba di kana umuwi sa inyo duon ka nalang baka magalit si tita!
Ako: candice ok lang kay tita nagpaalam kc ako na dito muna ako hanggang
sa mawala na ang lagnat mo.
C
Candice: sino ba kasi ang nagsabi sayo na may lagnat ako? Pati tuloy trabaho
mo pinabayaan mo na para sa pag aalaga sa akin.
Ako: ano kaba ayos lang yon marami pa namang trabaho dyan at
makakahanap din ako agad pag galing na pag galing mo hahanap na ako ng
trabaho pangako ko ha. Wag kana mag alala.
kinabukasan anniversary na namin ni candice. Pang 2 year na namin akala ko
noon ok na ang lahat dahil malaki na ang inilakas ng katawan ni candice
dahil ang taning din sa kanya ng doctor na Itaon ay nadugtungan pa ng 6na
buwan.pinagbihis ko noon ng maganda si candice kinabukasan ng gabi. Wala
siyang alam sa aking balak na gawin na surpresa sa kanya. Ako narin ang nag
luto ng lahat ng pagkain. Tinulungan din ako sa pag paplano ng lahat ng
kanyang dalawang kapatid.matapos maihanda ang lahat ay tinakpan kona
ng panyo ang kanyang mata matapos non ay inakay ko nalang siya hanggang
sa makarating kami sa tabi ng pool nakasindi narin ang kandila at naroon
narin ang mga pulang rosas.maging mismong pool ay may mga kandilang
nakalutang na parang mga bituin sa dami nito.
Ako: candice maupo ka dito.
Candice: ano ba ito bakit ba may ganito pa ano pwede ko nabang tanggalin
ang takip sa mga mata ko?
Ako: oo mahal ko pwede monang alisin.
Candice: wow ang ganda naman.
At ini abot ko kay candice ang mga pulang rosas
Candice: ano bang meron bakit may ganito kapang gimik?
Ako: mahal ko happy anniversary.2years na tayo ang tagal narin mula noon
na natotorpe pa ako sayo sabi ko sayo diba papasayahin kita araw araw at
mamahalin kita araw araw.
At lumabas na ang mama at papa ni candice maging ang kanyang mga
kapatid naroon din sina tito tita maging si raffy at cassy.
Ako: candice diba mahal naman natin ang isat isa? Gusto rin ako ng buong
pamilya mo at wala namang hadlang sa pagmamahalan natin.
At inilabas kona ang sing sing mula sa aking bulsa.
Saka sinabi candice will you marry me?
Hindi umimik si candice at umiyak na lamang tila gusto nyang tanggapin ang
aking alok.
Candice: dustin alam mo kung gaano kita kamahal pero hindi ko
matatanggap.
Ako: bakit candice diba sabi mo mahal mo ako? Pero bakit tinatanggihan mo
ang alok kong kasal? Ayaw mo ba akong makasama habang buhay?
Habang umiyak kaming lahat na mga naroon.
Candice: alam naman nating lahat diba! Hindi kona maibibigay sayo ang
habang buhay na pagsasama dahil malapit na akong mamatay
Kaya yung sinasabi mong walang hadlang! Mali ka. Dahil may isang malaking
hadlang at iyon ay ang sakit ko. Bukod duon may taning narin ang buhay ko
at alam kong hindi na ako magtatagal!
Nabigho ako at sa ganoong sitwasyon nagtapos ang lahat.masakit man ay
tinanggap ko iyon.
End of 8
- Writer
