"W-What?" Paulit-ulit na naglaro sa isipan ko ang mga pananalitang iyon. I can't absorb it. I wanna laugh to this joke but Dad was so serious.
"He is your brother," Dad repeated, and this time, he's so firm.
Napaawang ang bibig ko at marahang napatingin kay Jeuz na ngayon ay hindi rin maipinta ang di-makapaniwalang mukha.
I forced laugh. "Dad, if this is just your way of stopping this—please! You don't have to. Kasi ako na mismo ang tatapos nito," sumeseryosong saad ko.
Muli kong tinignan si Dad na ngayon ay seryosong nakatingin sa kaniya—kay Jeuz. Hindi ko maipaliwanag ang biglang pagkabog ng dibdib ko. Sobrang lakas, nakakapagpakaba, ngunit para din itong pinipiga. Hindi ko naipaliwanag.
"I-I'm sorry." Natigilan ako nang marinig ang kasunod na linyang iyon na binitawa
