Para akong napako sa kinatatayuan ko nang makita siya saa harapan ko.
"Ryo, buti naman gising ka na," ani Kevin. Kahit na gising na nga ito at nakakatayo na sa saariling mga paa e' puno pa rin ng sugat at pasa ang katawan niya. May nga bandage pa siya sa katawan at ulo.
Hindi na pinansin ni Ryo ang pagbati sa kaniya ni Kevin. Nanatili ang tingin nito sa akin. Sa akin na halos tumigil ang pintig ng puso dahil sa kabang nararamdaman.
Hanggang sa marahan siyang naglakad papalapit sa gawi namin. Akala ko'y titigil siya sa gawi ko para kahit man lang ipahiya ako o kuwelyohan ako para ilabas ang galit niya ngunit hindi. Tuloy-tuloy lamang siyang lumakad palayo at nilampasan ako.
Mabilis akong napalingon sa kaniya.
"R-Ryo sandali," lakas loob na saad ko ngunit tila ba hindi niya
