His Sugar Baby

Chapter 4

‘Avery, 911. Sorry’

Umikot ang mga mata niya sa nabasa mula sa kaibigang si Wendy. Alas onse na at isang oras na siyang naghihintay. Ngayon pa lamang siya nito sinabihan na hindi ito makakarating. If she’ll learn that it was just because of her boys, she’ll make sure to skin her head.

Naiinis na tumayo na lamang siya na dala ang kanyang in-order na cold foam iced espresso. She’s getting impatient day by day. Hindi niya dapat sinisira ang ilang buwan niya lang na bakasyon dito sa Pilipinas. 

She dialed her mother’s phone number under the heat of 1 o’clock sun before raising her hand to the coming taxi. Bahagyang umihip ang hangin at nilipad ang ilang strand ng kanyang buhok habang papasok sa humintong taxi. Agad niya naman na sinabi ang address kung saan ang cafe ng ina niya habang kausap pa rin ito sa telepono.

“I’m on my way, Ma. I’ll see you,” she said before ending their call.

Ilang taon na ba silang hindi nagkikita ng ina niya? 14 or 13 years? Umalis ito noong sampung taon na gulang pa lamang siya at wala siyang galit sa ginawa nito. She could think that it was for the best because she has her Ninong Manuel to save her then, but her mother has no one because she’s only a little girl.

Her Ninong Manuel was more than just a godfather to her. He’s a father more than her biological father. Ngayon na malaki na siya at kaya na niyang protektahan ang ina niya ay gagawin niya ang lahat para manatili ang payapa na pamumuhay nito kahit sa anong kapalit.

Gumilid ang sinasakyan niyang taxi at tumigil sa harap ng mga stalls at marami ring mga kalapit na cafe at bakeshops. Matapos niyang mabasa ang pangalan ng isang cafe na hinahanap niya ay nagbayad na siya sa sinasakyang taxi bago bumaba.

Aliana’s Sweet Cafe

Ilang beses na muna siyang huminga ng malalim at dinaanan ng kamay ang bahagyang kinulot niya sa dulo na buhok. She’s nervous. It’s different when you are just talking through the phone than seeing in person. 

Tumunog ang chimes na nasa ibabaw ng pinto ng itulak niya ito pabukas. Pinasadahan niya muna ng tingin ang kabuuan ng cafe. It looks so cozy and simply. Combination of white and woods with green plants. Mga nasa tatlong customer lang ang nakaupo sa mga mesa at upuan na mukhang mga nag-aaral.

Napangiti siya ng nagtungo ang tingin niya sa mismong counter area at naroon ang sa tingin niya ay ina niya. The woman looks like her mother based on the pictures she saw on the internet and through their video calls. Mukhang may inaayos ito sa counter at hindi pa napansin ang pagpasok niya.

Nakatayo lamang siya sa may bandang pintoan habang hinihintay na dumapo rin ang tingin nito sa kanya. Her mother froze. Their eyes met. 

“Avery?” basa niya pagkabukas ng bibig nito.

Napangiti na lamang siya at dahan-dahang naglakad papalapit sa kinaroroonan nito. Dali-dali naman nitong hinubad ang suot na brown apron at sinalubong siya sa namamasang mga mata nito.

“Ikaw na ba talaga ang anak ko?” tanong nito nang tumigil sa harapan niya at sinipat siya ng tingin mula ulo hanggang paa. Inabot nito ang buhok niya papunta sa mukha niya, “Ang tangkad mo pala…”

Bahagya siyang natawa bago niya ito naiiyak na niyakap nang mahigpit, “I miss you so much, Ma…”

Niyaya siya nitong umupo sa may bakanteng mesa at doon na ito halos hindi bitawan ang kamay niya habang umiiyak, “Sabihin mo nga sa akin. Bakit--bakit ka pinayagan ng Daddy mo na pumunta rito na ikaw lang? Alam niya ba na pupuntahan mo ako? Baka ika-pahamak mo ito, anak. Anong kailangan kong gawin para sa ‘yo, ha? Sabihin mo…” bakas ang pangamba sa mukha nito.

Nakangiti na umiling-iling na lamang siya habang malalim na nakatingin sa mga mata ng ina niya. She’ll give up and do anything for her mother. Tama ito na hindi lang basta na pinayagan siya ng ama niya na magbakasyon lalo na at sa Pilipinas pa.

Ayaw ng ama niya na makipag-usap pa siya sa ina niya kaya lahat ng pag-uusap nila sa telepono ay lahat patago. Naging sobra ang paghihigpit nito sa kanya simula nang umalis ito sa poder ng ama. Lahat ng galaw at kilos niya ay may nagbabantay.  Hindi pa ito ang tamang panahon para sabihin sa ina niya ang totoong rason dahil baka sisihin ito ang sarili. Her mother deserves all the happiness in the world.

She wipes her mother’s tears before looking around the cafe, “Where’s your family, Ma? Can I meet them? My siblings?”

“Oh, nasa--nasa bahay si Bryan at may pasok pa si Kevin. Pauwi na rin ang mga ‘yon ngayon kasama ang Tito Felix mo dahil susunduin nila ako. Sumama ka na lang muna sa bahay?” bakas ang pag-asa sa mga mata nito habang sinasabi ang mga iyon sa kanya. Nararamdaman naman niya na sinusubukan siya nitong ilapit sa pamilya nito para rito na lang sa tabi nito. 

Ilang beses na rin siya nitong kinumbensi na sa kanila na lang tumira at payag naman ang bagong asawa nito ngunit kahit gustuhin niya ay hindi puwede. Ayaw niyang iparamdam sa ina na may hinanakit siya kaya ayaw niya. Hindi lang talaga pwede…

“Ma, hindi ko pwedeng iwan si Steven, no. Baka umiyak ‘yon kapag nawala ako sa tabi niya,” tukoy niya sa ama.

Makahulugan lamang ang tingin ng ina sa kanya dahil pareho nilang alam na malabong mangyari ang sinasabi niya. Pinipilit na itago ang lungkot na ngumiti lamang siya sa ina. 

Naglabas ito ng mabigat na hininga bago ilang beses na tumango at gumanti na rin ng ngiti, “Ikukuha kita ng makakain, sandali… Ilang beses mo nang sinabi na na-miss mo ang cake ko kaya huwag kang aalis, okay?”

Tumawa na lamang siya at tumango sa ina. Sobrang ganda pa rin ng ina niya katulad ng dati. Mukhang hindi man lang ito tumanda sa huling naalala niya na kasama pa niya ito. It must be the reason why her father just can’t let her go… 

Bumalik ito na may dalang isang buong mid-size red velvet cake. Her favorite cake that her mother used to bake for her before. May maliit pa itong kandila na nakasindi. Naiiyak na naman na tumawa siya nang ilapag nito ito sa harapan niya. 

“Does this taste the same?” she asked jokingly. 

“Of course. How could it change when I've been making this cake since forever?” 

Pinahid niya ang mga luha sa pisngi at lumipat ng upo sa tabi ng ina niya at niyakap ito nang mahigpit habang umiiyak sa dibdbi nito. She misses her mother so much. Ang amoy nito at ang mga haplos.

“My baby, are you really okay?” her mother uttered while continuously kissing her head.

“Mama… I love you so much,” she said wholeheartedly. Inayos na niya ang pagkakaupo at pinahid ang mga basang luha sa pisngi niya bago pinulot ang tinidor at kumuha sa cake na nasa harap niya.

Hindi niya napigilan na mapaluha na naman habang nginunguya ang cake na nasa bibig niya. It still tastes the same. Walang pinagbago ang lasa nito sa bibig niya. Mas lalo niyang ma-mi-miss ang lasa nito dahil natikman na niya na naman.

“Pwede ko bang magkaroon ng lifetime supply nito kapag nakabalik na akong Australia? Kailan na naman kaya ako makakatikim nito,” wala sa sariling saad niya. 

Natawa na lamang siya dahil nang lingunin ang ina ay umiiyak na naman ito. Hindi na niya kayang magtagal pa dahil iyakan lamang ang mangyayari sa kanila. 

Nagpaalam na siya sa ina nang maubos niya ang buong cake at hindi pa rin dumadating ang pamilya nito. Bumibigat lang ang pakiramdam niya na baka wala na siyang balak na umalis sa tabi ng ina kapag lalong siyang nagtagal.

Natagpuan na lamang niyang ang mga paa na papasok ng Prime Club. She’s sad and she needs destruction. Pwedeng alak o s*x. Kahit ano basta mawala ang bigat sa pakiramdam niya. 

Hinubad na niya ang suot na denim jacket at pinatong sa counter nang nakaupo siya sa isa sa mga high stool sa harap ng bartender. She ordered tequila and let herself lose count of how many shots she had. 

Hindi niya alam kung anong oras na ngunit nang lumakas ang tugtug ng party music at nag-likot ang mga ilaw ay nagtungo na siya sa dance floor para maghanap ng saya. Nang may naramdaman siyang kamay sa baywang niya dahil sa suot na bandeau lamang ay hinarap niya ito. 

The man does not look bad. She smiled at him before biting her lower lip. Hinila nito palapit lalo ang baywang niya palapit sa katawan nito habang sinasayaw niyang ang balakang. Nahagip lamang niya ang tingin nito sa leeg niya tuwing lumiliyad siya sa pagsasayaw. 

She felt his center growing to her center. Balak niya sanang abutin ito nang may mahigpit na humawak sa kamay niya na patungo sa gitna ng kasama niya, “Hey!” mahinang angil niya sa may-ari ng kamay na pumigil sa kanya. 

Naipikit niya ang mga mata dahil sa bahagyang pagkahilo sa biglaan niyang galaw. Hindi na niya namamalayan ang nangyayari hanggang sa patapon na pinaupo siya sa isang couch. 

“What the hell--you better fvck me if you won’t let me…” reklamo niya hanggang sa nahilo na naman siya kaya humina ang dapat ay isisigaw niya. Hawak niya ang ulo habang bahagya na hinihila ang buhok para mawala ang pagkahilo niya.

“I really can’t believe you,” rinig niyang sambit ng kung sino. Hinila nito ang paitaas ang suot niyang bandeau kaya iban ang dulot ng lapat nito ng balat sa may dibdib niya. Hindi niya inaasahan ang paglabas ungol sa bibig niya kaya natigil ang mga daliri nito sa dibdib niya na dapat ay aayusin lang ang kanyang suot.

“Sh8t. Umuwi na tayo,” may halong galit na sambit nito matapos bitawan ang suot niya. Umawang naman ang bibig niya bago siya bahagyang natuwa nang makita na si Elijah ang nasa harapan niya.

“Hey, daddy! Making me go home yet? Will you spank me now?” she said childishly. She even pouted her lips and batted her eyelashes while looking at him. Natawa na lamang siya nang mas lalong nagtagpo ang mga kilay nito.

“Know what? I don’t know you and why would I even have a care if--” hindi na niya pinakinggan pa ang susunod nitong sasabihin dahil tumayo na siya at hinila ang batok nito para magtagpo ang kanilang mga labi. She kisses him torridly while making her hands a way to his center. Ilang ulit niyang hinagod ang gitna nito hanggang sa nararamdaman niya ang pagkabuhay nito sa loob ng pantalon na suot. 

Tinulak niya ito paupo sa couch at umupo sa harapan nito. Hawak na nito ang baywang niya habang hinahagod ang lantad niyang balat. They keep on exchanging kisses and sucking each other’s tongue. 

He made his way to her left exposed boob that made her pant more. Mas lalo niya lamang idiniin ang ulo nito sa dibdib niya habang nilalaro ang buhok nito. 

“Ah…” Tumingala siya habang walang sawa pa rin na nilalaro ng dila nito sa loob ng bibig ang dibdib niya. Ang isang kamay ay nilalaro ang kabila. Hinila na niya ang ulo nito nang makaramdam nang hapdi roon, “Hindi mo mauubus ‘yan.”

Bahagya lamang itong parang lasing na tumawa at itinaas ang bandeau para takpan muli ang dibdib niya bago siya muling hinalikan.

“Let’s dance,” she whispered before standing. Hinila na niya ang kamay nito habang inaayos niya ang suot patungo sa dance floor.

Gusto niya lang mapagod para deritsong higa na siya pag-uwi niya. Live her life while it is called life. Hinarap niya si Elijah nang makarating sila sa gitna. Tumatawa na sinabayan siya nito sa pagsasayaw hanggang sa naghalikan na lamang sila gitna ng dance floor at walang pakialam sa kung sino ang bumangga sa kanila.

“Wooooh!” sabay nila sa nakakabaliw na tugtog. It’s called tsunami if she’s not mistaken that really hyped up the crowd.

"You're really so beautiful and soft. You look so innocent." Bahagyang kumunot ang noo niya sa sinabi nito ngunit isinawalang bahala na niya lamang.

She only has two months, and a drama should not be on her list. Sasayaw siya hanggang sa mapagod at makikipag-s*x hanggang kaya niya… For two months, she'll live her life to the fullest.