HALO-HALONG emosyon ang sumasalakay sa buong sistema ni Celine. Sakit, poot, galit, pagkaawa sa sarili at pagmamahal. Sa isang iglap ay naibuhos niya lahat iyon. Napaupo siya sa kama nang tuluyang magsink-in sa kanya ang mga nangyari. Tila naubos ang buong lakas at tapang na pinaghandaan niya sa tagpong iyon. Sapo niya ang sariling mukha habang patuloy na umiiyak. Somehow, nakaramdam siya kahit konting kapayapaan sa sarili. At least, iyong matagal na niyang kinikimkim ay naibuhos na niya.
Nang mahimasmasan siya ay kinuha na niya ang mga bag sa ilalim ng kama. Pero bago niya pa makuha lahat ay may mga brasong yumakap sa kanya. It was Benedict. "Please, Celine, I'm begging you. 'Wag mo akong iiwan. You know how much I love you."
Hindi siya sumagot. Pagod na siya. Pagod na siyang marinig
