“SABIHIN mo kay Clare, get well.” Tumango lang ako nang sabihin iyon ni Trina. Sabay kaming lumabas ng building. Madilim na rin ang paligid. Malapit na mag-eight ng gabi.
Napabuntonghininga ako. Sana talaga gumaling na si Clare. Kumaway pa ako kay Trina bilang paalam. Ako naman ay pumosisyon lang upang maghintay ng taxi. May dumating naman kaagad. Papasok na sana ako sa taxi pero bigla na lang may pumigil sa akin. Someone grabbed my arm.
Baka pasahero rin tapos makiki-unahan sa akin. Nakaramdam agad ako ng sobrang inis.
“Nauna ako, ‘wag kang ano–” Sinasabi ko ‘yan habang nililingon ko ang humawak sa braso ko pero natigilan ako nang makilala ko kung sino ito.
Nanlaki ang mga mata ko. “K-Kuya –” Tatawagin ko sana siya sa pangalan niya pero pinutol niya ang sasabihin ko sa pamamagitan
