Chasing Cold Girl

CHAPTER 1

Daisy's Point of view

It's night and I want to surprise my babe. Yes, I have a boyfriend.

His the one I only trusted I gave my trust to him at sabi niya hindi niya babaliin yon.

I am cold to everyone.

Simula ng umalis ako ng ampunan agad na naghanap ako ng trabaho at kasabay non ay nag aral rin ako at naka graduate ako sa korsong business administration.

At ngayon nag ta-trabaho ako sa kompanya niya.

Sumakay na ako ng elevator para pumunta sa floor ng condo niya. I press 15 floor and wait.

I'm only wearing black pencil skirt and white long sleeve paired with a black high heel and eye glassess and I have a blonde hair, ganito nato simula bata pa ako.

Ting

Pagkalabas ko agad na naglakad ako papunta sa room niya at dahil may card ako malaya akong buksan ang condo niya, siya kasi nag bigay sakin.

Pumunta kasi ako dito dahil, ilang araw ko na siyang di nakikita.

"babe...." tawag ko ng hindi ko siya makita sa sala.

Sa kwarto siguro.

Binaba ko muna ang bag ko at pumunta na sa kwarto niya.

"Aiden..." I said when I completely open his room but I think hindi siya ang ma su-surprise kondi ako.

"What the f**k!!" I just muttered.

Sabay silang dalawa na tumingin sakin. They we're kissing!

"Babe..." tawag niya sakin at lumapit siya kong saan ako nakatayo at tinitignan ko lang ang walangyang secretary niya.

"Wag mo akong hawakan!!"

"babe..."

"Itigil na lang natin to Aiden! Alam mo so-surprisahin pa naman sana kita pero kabaliktaran yata ang nadatnan ko dito eh! Alam mo a-ang s-sakit! Simula noon ikaw ang taong nagiisang pinagkakatiwalaan ko! PERO ANO!! Sinira mo.." yayakapin niya sana ako pero tinulak ko siya ng malakas at napaatras siya ng kaunte.

"Let's just stop this crap!! Your fooling me! Sa tingin mo sa nakita ko ngayon, hahayaan ko lang! Kaya naman pala eh, nagtataka ako bakit palagi mong kasama ang secretary mo, dahil meron naman palang something sa inyo, well, bahala ka na sa buhay mo!!" I slap him and I turn my back tapos kinuha ko na ang bag ko.

"Daisy..." napatigil naman ako ng bigla niya akong yakapin mula sa likod ko. I wipe my tears and remove his hand.

"Mahal kita Aiden, sobra! Pero ang pagmamahal na yon! Kakalimutan ko na! Tapos na tayo! Masakit man, but ako ang madidihado..." tinignan ko lang siya at lungkot lang ang nakapaskil sa mukha niya at tuluyan na akong lumabas sa condo niya at sumakay ng elevator.

Habang nasa elevator panay naman ang iyak ko at pinagtitinginan ako ng mga tao dahil siguro sa kaiiyak ko. But I'm silently crying.

Lumabas na ako at naghintay ng taxi.

Akala ko susundan niya ako pero mali. Mas pinili niya ang slut na secretary niya.

Simula sa gabing to!

HINDI NA AKO PAPAYAG NA MAY TAONG PUMASOK SA BUHAY KO!

Ngayon alam ko na na ang lahat ay hindi mapagkakatiwalaan!

Ipang minuto ang nakalipas wala paring taxi kaya nagpasya akong maglakad na lang.

Habang naglalakad panay naman ang lihim na pagiyak ko hanggang sa bumuhos ang napakalakas ng ulan.

Ang saya naman talaga oh! Nakikisabay pa ang panahon eh!

Naramdaman ko namang parang may sumusunod sakin pero hindi ko na inalintana yon.

Naglakad na lang ako at hindi ko alam kong saan pupunta ilang minuto akong naglakad at alam kong basang basa na ako.

"hey miss," narinig kong boses ng isang lalaki at binaliwala ko lang siya.

"Stop calling me Miss, and don't talk to me.." I coldly say

"Hello umuulan kaya." sabi naman niya at napatigil naman ako sa paglalakad at hinarap siya at tinignan ng matalim.

"ANONG GUSTO MONG GAWIN KO? SALUHIN ANG ULAN PARA HINDI KA LANG MABASA! Sinalo ko na nga lahat ng sakit PATI BA NAMAN ULAN!" sigaw ko sa kanya. Ang kulit kasi siya tuloy napagbuntunan ko.

Lumakad naman siya at lumapit sakin ng tuluyan at pinayungan ako.

"hala humugot siya, papayungan lang naman sana kita eh!" sabi niya at napataas naman ang kilay ko.

"Sinabi nan---"

"AAHHH!" napasigaw na lang ako ng may malakas na sasakyan ang malapit ng bumangga sakin at nahila ako ni Stranger pero nabagok yong ulo ko sa simento.

Julian's Point Of view

Lumabas ako ng condo ko naglakad na papuntang elevator ng may nakasalubong akong vabaing umiiyak at una siyang pumasok ng elevator saka ako at parang hindi niya ako napansin dahil nasa likod niya ako.

Umiiyak ba siya?

Naka tuxedo lang ako dahil galing ako ng kompanya ko then I was about to change but my mom called and said I need to go to their house at hindi na lang ako nagbihis.

Lumabas na lahat sa elevator including her pero parang wala siya sa sarili. Nanghiram muna ako ng payong sa counter dahil naalala kong uulan ngayon at tsaka lumabas na. Pagkalabas ko nakita ko siyang naghihintay ng taxi and I'm just standing at her back at totoo ngang wala siya sa sarili dahil hindi niya ako napapansin.

Naglakad siya dahil siguro walang taxi at sinundan ko naman siya.

Nang biglang bumuhos ang napakalakas na ulan. When I look at her parang wala lang sa kanya ang ulan at nagpatuloy sa paglalakad.

Ilang sigundo ang lumipas at hindi ko na matiis na di siya tawagin.

"Hey miss," alam kong narinig niya dahil halos pasigaw nayon at binaliwala niya lang ako.

"Stop calling me miss, and don't talk to me!" sabi niya habang nakatalikod sakin. Ano daw? I can't hear it clearly because of the rain.

"hello umuulan kaya," malakas na sabi ko sa kanya at huminto naman siya at tumitig sakin.

"ANONG GUSTO MONG GAWIN KO? SALUHIN ANG ULAN PARA HINDI KA LANG MABASA! Silalo ko na nga lahat ng sakit PATI BA NAMAN ULAN!?" sigaw niya sakin.

May panahon pa siyang maghugot niya.

Ang ganda niya mga tol!

"Hala humugot siya, papayungan lang naman sana kita.." at lumapit ako sa kanya at pinayungan siya bale kaming dalawa ang nakapayong.

"Sinabi nan---" nanlaki ang mata ko ng may nakita aking sasakyan na titilapun sa dereksyon namin kaya hinila ko siya sa kamay at natumba kaming dalawa sa kalsada.

Sakit ng likod ko!

Pagtingin ko sa sasakyan nakabangga na ito sa raillings sa kalsada.

Dahan-dahan naman aking tumayo at tinignan yong babae.

"Hey gising.." panggigising ko sa kanya.

Bwesit nahimatay siya!

"ay tanga!" nasapo ko na lang ang nuo ko dahil nabagok ang ulo niya dahil nakaunan lang ang leeg niya at hindi ang ulo niya.

Tumayo na ako at binuhat siya at dali-daling pumunta sa sasakyan ko saka pinasok siya sa front seat at pina seatbelt ko.

Mabilis na nagmaniho ako papuntang sa bahay ko. Oo sa bahay ko at papupuntahin ko na lang ang personal doctor ko.

°°°°°

"She's okey now Mr. Johann, she just need to rest, mabuti na lang at hindi masyadong nabagok ang ulo niya." The doctor said at tumango lang ako at nagpaalam na siya tasaka umalis na.

After that scene, tinawag ko ang PA ko at sinabi kong alamin kong anong nangyari sa aksidente and I already called mom na hindi ako makakarating dahil may emergency, nagpanick naman sila but sinabi ko e eexplain ko naman.

She's now sleeping in my bed wearing my long sleeve and my

Boxer?

Well, don't get me wrong babaing katulong ko ang nagpalit ng damit niya.

Bigla namang may nag ring sa bag niya kaya kinuha ko at binasa kong sino ang tumawag at it's 'BABE'

Bakit ko nga oala siya dinala dito sa bahay ko?

Hindi ko rin alam eh!

Ewan!