Nagising ako sa isang mahinang tapik sa akin ni Dylan.
“Brielle,” muli niyang tawag sa akin.
“Hmm?” I hummed half asleep.
“Lumipat ka na sa kwarto, ako na ang bahala kay Echo,” he softly whispered.
Inilibot ko ang paningin ko sa buong paligid. Nasa loob kami ngayon ng kwarto. Nakalimutan kong nasa Pilipinas na pala kami. Nasanay kasi ako sa kulay ng silid ni Echo.
“Siguro ka ba? Baka hindi ka pa makakapag pahinga?” tanong ko sa kaniya.
Umupo siya sa tabi ko. Marahan kong inayos ang higa ni Echo para hindi siya magising. Ang himbing kasi ng tulog niya at mukhang napagod siya sa biyahe.
Umupo ako sa tabi niya at hinawakan niya ang kamay ko.
“Ready ka na ba bukas? I already invited them, as you requested.”
Alam kong nagdadalawang isip pa siya pero siguro na ako sa desisyon ko.
