“Dylan,” naiiyak na tawag ko sa kaniya.
“Excuse me, I have to answer the call.” Dinampot na niya ang telepono niya at saka sinagot iyon at umalis sa harap ko.
Nang maka-alis siya, pakiramdam ko ay sinampal ako nang ilang beses dahil sa sinabi niya.
Nanlambot ang tuhod ko at parang nawala ako sa sarili. I was so busy that I forgot our Anniversary.
Tuluyan nang tumulo ang luha ko at hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Nawala talaga sa isipan ko na ngayon pala ‘yun. Hindi ko inaakalang makakalimutan ko iyon.
Dahil sa sinabi niya, mas lalo ko tuloy gumulo ang utak ko at nagdadalawang isip kung ano ang gagawin ko.
Should I stop already?
Binaon ko ang mukha ko sa mga palad ko at umiyak. Napaluhod ako sa kinaroroonan ko at saka hinayaang tumulo ang mga luha ko.
I felt guilty abo
