Cyril POV
Napatitig na lang ako kay Luther habang siya ay kanina pa pala ako iniintay dito sa labas ng bahay at mukhang inip na inip na siya...
"Luther... kanina ka pa ba?" Nag-aalala kong tanong sa kanya.
"Oo... nag-alala kasi ako nung agawin ni Eros sayo yung phone at hindi na kita ma-contact." Seryoso niyang sabi.
"Sorry... binato niya ang phone ko sa pool pero papalitan daw niya." Mahinahon kong sabi.
Umiwas siya ng tingin at parang nagtatampo siya... Hala! Ayokong magtampo sa akin si Luther...
"Luther... sorry talaga." Sabi ko.
"It's not your fault." Seryoso niyang sabi sa akin.
"Eh bakit hindi ka na ngumingiti?" Nagtataka kong tanong.
Hindi siya sumagot at umiwas na naman siya ng tingin... alam kong nagtatampo siya at nakikita ko ang lungkot sa mga mata niya...
"Anong pwede
