NAGKASALUBONG ang mga kilay ni Merliza nang makita niya ang pakikipag-usap ni Lancelotte sa isang babaeng hindi niya mamukhaan dahil, nakatago ang mukha nito.
She let out a deep sigh.
Naupo siya sa visiting chair at naghintay kay Lancelotte. She wanted to asked him, ngunit ayaw niyang magmukhang desperada.
But she can’t stop from being stubborn.
Bumukas ang pintuan ng office ni Lancelotte at iniluwa niyon mula roon ang binata. He smiled at him and she smiled back.
“Sorry for making you wait,” anito.
“It’s okay, napadaan lang din ako para ibigay ito,” aniya saka iniabot ang bitbit na paper bag at laman niyon ay ang pagkain.
Lihim nagagalit ang kalooban ni Merliza dahil, alam niyang pagkain din ang laman ng hawak ni Lancelotte. Hindi na siya nagpatumpIk-tumpik pa at agad na binuksan
