Kabanata 17

686 Words
"Uhm Cynthia, it's me Marco. Do you have any idea where Bernadette is?" hinahanap ko si Bernadette sa abot ng aking makakaya. "Sorry Marco, I haven't heard from Bernadette since forever." call ended. I bit my lower lip for frustration on how to find her. Bernadette's POV Ilang beses ko ng tinatawagan si Marco para makita siya pero still can't reach him. Naka hawak ako ngayon sa buhok ko sa sobrang sakit ng dinadala ko ngayon. Naiwan ng ako ng mga taong nag bigay buhay sa akin para makita ko itong mundo. Mula sa buhok lumapat ang parehong palad sa aking mukha para sana mapigilan ko ang mga luhang ayaw magpatahan. "Iha, you are most welcome in our home," si Tita Margarita ang kasama ko ngayon. Samantalang si Maria, siya na yung nag asikaso sa funeral ng parents ko. I can't bare to... *sighs see them lying down the grave. I am so lost. "Uhm Tita, I probably I get going," out of nowhere I uttered. "Why? Sa bahay ka na mag stay Bernadette. Please." her eyes are twinkling begging for me to stay. "I just get some air Tita and will be back." I winked at her saying I surely comeback. Nag lalakad ako papalayo sa himlayan ng mga magulang ko. Until I realized na, wala na sila. Paulit ulit na umuukit sa aking isipan na naiwan na ako. Masaya naman kami. Biglaan... sobrang bilis. In this moment I want to talk to him. Kailangan ko ng kausap, kailangan ko siya. I will bet my self to him for one last time. And here I go. *sighs Nasa tapat ako ngayon ng bahay nila Marco. Nakatayo lang ako sa tapat ng gate nilang engrade sa laki. Hindi na ako mag tataka. *door bells *Gate opens "Bernadette right?" sa pagkaka alala ko siya yung nanay ni Marco. "Pleased to meet you Ma'am," I offered my hand to her unfortunately she did not receive mine. "Let me get this straight, ayaw ko sa'yo para sa anak ko." pag didiin nito. I blinked twice. Maybe I was expecting for this ugh so damn confused. Wala na akong ideya basta nalang kasi pumunta dito. Tumungo nalang ako sa kaniya saka ngumiti. "May importante lang po akong sasabihin sa kaniya. After this, I..." interupted. "You see Bernadette," she paused then looked slowly upwards. And there I witnessed a silhouette of two in one. My tears started to fail me again multiple times. And there I saw the lady in front of me smirking for triumph. "Pleasure to meet you... Ma'am." tumakbo na ako. Hindi ko na talaga kaya. Bakit ko pa kasi naisipan na bumalik sa lugar na ito. "Bakit ang tanga tanga mo?! Ha? Bernadette are you insane ughhhh!!!" para na akong baliw na sigaw ng sigaw dito sa gilid ng kalsada papalayo sa bahay nila Marco. "Miss do you need a company?" tanong ng lalaking hindi ko mawari ang lagay. Hindi ko na siya pinansin at humakbang papalayo sa kaniya. Ngunit nahagip pa rin nito ang kaliwang braso ko ng sobrang higpit. Sinusubukan kong kumawala pero walang nangyayari. "Alam mo Miss sayang ka, maganda ka pero tanga. Look don't struggle your self and uhmm," I cut him that I hitted him at his balls that crashed. I runway as fast as I can. But I was blocked with these tall men. No... They tore my clothes. They are two, one man was holding both of my arms while the other is below me. I can't stand myself in this. Please help me. "Marco!!! Marco!!! Marco!!! Helppppppp!!! Saklolo!!!" I shouted seeking for rescue and got nothing. The man below me in slow paced slips my underwear. Nanginginig na ako at hindi mawari ang mga nangyayari. Kaya pinikit ko nalang ang aking mga mata para hindi ko makita ang kahabag habag na pangyayaring ito. *both man down Nagulat ako ng nawala ang dalawang lalaki. "Hey, Bernadette come here quick!" hindi ko maaninag yung mukha niya pero kilala ko siya. Hindi na mahalaga mung sino pero laking pasasalamat ko sa kaniya. Hanggang doon nalang at nag laho na ang paningin ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD