"Mom? Nasaan po ako?" mahina kong tinanong si Mama.
"Nasa ospital ka, anak. Nasa China tayo. Nilipad ka namin ng Papa mo at mga kapatid mo dito para ilayo ka kay Marcus," sabi ni Mama na may luha sa mga mata.
"Ay naku, anak. Pasensya ka na," sabi ni Mama, umiiyak.
"Sa susunod na linggo, lilipad tayo papuntang Japan, anak. May mga kaibigan ang Tito Michael mo at ang Papa mo roon, kaya hindi tayo mahahanap ni Marcus at ng mga kasama niya," dagdag ni Mama.
"Mom, tigilan niyo na po ang pag-iyak. Ako ang dapat humingi ng tawad sa inyo dahil sa akin, kayo nasa panganib," malungkot kong sabi bago tumulo ang aking mga luha.
"Si Papa at ang mga kapatid ko po, Mom?" nag-aalala kong tanong.
'Huwag kang mag-alala, anak, maayos sila. Pinasundo na ng Papa mo sina Itay, pati narin ang mga pamilya n
