My abusive husband Episode 16
1220 Words
Nangangatog ang tuhod ni Isabel, sa subrang takot ng makita ang dalawa na puro may hawak na baril.
" James, please just put it down." pakiusap niya dito habang yakap yakap siya nito.
" Tristan, nakikiusap ako sa iyo ibaba mo yan please?"
"Ka gustuhan ko ang sumama sa kanya. Hayaan mo na kami mag simula ng bagong buhay." Pakiusap niya dito.
" Isabel, mahal na mahal kita." Wika nito na maluha luha ang mata.
Gusto niyang sabihin mahal din niya ito ngunit baka lalo itong maging agresibo. Ayaw niyang mapahak ito mahal na mahal niya ito.
" Tristan, hayaan muna kami, kahit papaano asawa ko parin siya kasal kami. Wika niya dito.
Natigilan si Tristan
Gusto man niyang barilin si James, pero na takot siya na baka si Isabel ang matamaan dahil nasa harapan ito ni James.
Pa atras na bumalik si James sa sasakyan habang hila hila si Isabel papasok.
Hindi niya inalis ang kanyang tingin sa papalayong sasakyan na lulan si Isabel.
" Isabel, mahal na mahal kita, gagawa ako ng paraan ma bawi kitang muli Isabel." Wika niya na hindi namalayan ang pag ngilid ng kanyang luha.
Hindi ma pigil ang pag iyak ni Isabel, na hindi inalis ang tingin sa binatang naka tayo at naka tingin sa kanila. Gusto niyang bumaba at takbuhin ito at sugorin ng yakap.
"Stop!" Biglang sigaw ni Isabel.
Napa apak sa break ang kanilang driver sa bigla muntik sila mapa subsub.
Natigilan ang binata ng makita ang sasakyan ni Isabel huminto. Patakbo siyang lumapit dito.
" Isabel what are you doing?" Naguguluhanng tanong ni James.
Akma niyang bubuksan ang pinto ngunit mabilis siyang hinawakan ni James.
Nakita ni James na patakbong palapit si Tristan.
" Go,go!" Utos ni James sa driver.
Agad itong pinatakbo ng mabilis.
" Isabel! Sigaw ni Tristan na pilit hinabol ang tumatakbong sasakyan palayo.
Gumuho ang kanyang mundo ng hindi na niya matanaw ang sasakyan ni Isabel.
Mabigat ang kanyang mga balikat, tila pinasan niya ang mundo. Habang nag lalakad pabalik sa sakyan.
" kailangan maka gawa ako ng paraan." Aniya sa sarili. At bag tuloy pumasok sa kanyang sasakyan.
" What was that Isabel?" Galit na tanong ni James ng maka layo na sila.
Tahimik siya umupo, hindi niya mapigil na wag maiyak.
Ngayon palang ramdam na niya ang pangulila. Ang lungkot lungkot ng naramdaman niya ng mga sandaling iyon.
Sa kahabaan ng byahe ng eroplano, bumoo siya ng isang decision, iiwan niya sa pinas ang kung ano ang nag pabigat sa puso niya, at yayakapin ang bagong buhay na haharapin ngayon nasa ibang bansa na siya. Humogut siya ng malalim na hininga.
Tahimik siya sa buong byahe hanggang sa maka rating sila ng u.s
" Isabel, since we are here now, in my country we will start a new life." wika ni James ng makarating sila sa tirahan nito.
Tumango tango siya rito. Makalipas ang ilang araw, unti unti niyang nararamdaman ang lumbay, lungkot na hindi mapapantayan.
" Ang hirap pala tumira sa ibang bansa'" Na ibulalas niya. Kailangan maka hanap na siya ng trabaho para ma aliw ang sarili, nakakabaliw ang lungkot sa america Para na siyang masisiraan ng ulo.
Nagising siya ng hating gabi, subrang lungkot ang kanyang naramdaman, tila ba, na walan na siya ng pag asa, na pahagolhol siya. Hindi na niya alam ano ang gagawin. Parang wala ng patutunguhan ang buhay niya.
Pinahid niya ang kanyang luha at lumabas ng silid, tinungo niya ang kusina, at kinuha ang kutsilyo. Akma niya itong isaksak sa kanyang sarili ng mabilis ito maagaw ni James. Naka sunod ito sa kanya ng bumaba siya.
" What are you doing?" Gulat na tanong ni James na pilit inagaw ang kutsilyo mula sa pag kakahawak niya.
" I want to die!" Humihikbi niyang sabi.
Na-payakap si James sa kanya.
" I feel so lonely inside me, I feel so hopeless James, I'm very scared." Wika niya na humahagolhol.
James knows that very moment Isabel, is suffering a severe depression.
" We go back to bed now, you will feel better tomorrow." Anito.
Sinubukan ni James na baguhin ang ugali. Sinubukan niyang lumayo sa druga at alak. Para mag bagong buhay sila ni Isabel
Pinasyal siya nito sa Asian store para maka bili ng mga pag kain na gusto niya.
Na enjoy niya ang apple picking ng ipasyal siya ni James. Unti unti sumigla ang kanilang relasyon mag asawa.
hindi na siya sinasaktan ni James. ginampanan nito ang pagiging asawa niya.
"Siguro na realized nito ang pag kakamali sa akin nong nahulog ako sa hagdanan baka ito ang nag bukas sa mga mata nito."Aniya sa sarili niya ng mapansin ang pag babago ni James.
" Isabel, anak?" Wika ng ina ng tumawag ito.
"Nay,kumusta kayo riyan?”
" okay lang kami dito anak, kailan mo ba kami padadalhan dito ng balik bayan box anak?" Wika nito sa kanya.
"Nay, saka napo kapag may trabaho na ako, wala pa po akong trabaho ngayon nay."
" Hello, Emie!" wika ni James ng maka lapit ito sa kanya.
" James, when are you going to send us a balik bayan box?" Bungad ng kanyang ina rito.
Nahihiya siya sa turan ng ina. " Nay, naman wag naman kayong ganyan. Nakakahiya po kay James nay." Napa simangot
" Its okay, Isabel." Wika ni James.
" Ikaw lang naman ang ayaw mag padala samantalang okay lang naman kay James. " Wika nito.
Agad pinadalhan ni James ang ina niya sa mga hinihingi nito.
" James, you should not let my mother have her way." Saway niya rito.
" Its okay, as long as she wont ask all the time.” Tugon nito sa kanya.
Hindi na siya nakipag talo dito. " kailangan kuna talaga maka hanap ng trabaho" sa isip niya.
Pinakiusapan niya si James na baka pwedi maipasok siya sa mga kakilala nito bilang baby sitter.
" Isabel, I heard your phone ringing." Wika nito ng lapitan siya sa kusina. Dali dali niyang kinuha ang kanyang Celphone.
Kumunot ang noo niya ng makita ang pangalan ng ina.
" Ano na naman kaya ang kailangan nito." wika niya sa sarili.
Ayaw niya sana itong sagutin pero alam niyang tatawagan nito si James.
Kaya minabuti na niyang sagutin ito.
" Isabel anak, kailangan ko ng pera." bungad nito ng sagutin niya.
" Nay, naman ka papadala lang sa inyo ni James." Maktol niya rito.
" What is wrong with your mom? Im so fed up with her, always money! money!'" galit nitong wika ng marinig nito ang pag uusap nila.
kinakabahan siya bigla, ng sumigaw si James. Natatakot siya na baka bumalik ito sa dati.
- Writer
