The sunset in my balcony covering on my face. Agad akong nagbuntong hininga para pakawalan ang nakadagan na mabigat sa dibdib ko.
I don't know what would be my life after what happened in everything that I've been facing of right now.
Ang Hirap dalhin lahat sa pagkat mag-isa lang ako sa sulok. I want to cry but no tears came out in my eyes. Namamanhid na ang buo kong katawan. Pati na rin ang damdamin ko. Durog na durog na. Sa isipang magkalayo na naman kami ni Heron.
Palagi na lang ganito. Palagi na lang kaming pinagkakaitan ng panahon. Ano ba ang nagawa ko sa mundo para hamunin niya ako nang ganito ka tindi? Ang daming nangyari... At paulit-ulit na lang. Nakakasawa na.
Natigil ang pag-iiisip ko dahil sa boses ni Hazer na tinatawag ang pangalan ko mula sa labas ng pintuan. Ilang araw
