Chapter 35: Over

2303 Words

Rogue POV Hindi ko pa rin makalimutan ang nakita ko sa hospital. Hindi ko alam na malala na pala ang lagay ni Peter. Hindi ko alam kung paano ako tutulong. Sinabi na sa akin ni Dr. Luther kung ano ba talaga ang totoong lagay ni Peter. Oo malungkot ako. Oo nasasaktan ako pero mas inaalala ko si James. Alam ko kung ano ang nararamdaman niya ngayon. Pumunta na kaagad ako dito sa hospital kung nasaan si Peter. Gusto ko siyang dalawin. May pinagsamahan din naman kami bilang magkaibigan. Papasok na sana ako sa room niya pero nakita ko sa salamin ng pinto na nandoon si James sa loob. Inaalagaan niya si Peter at mukhang masaya silang dalawa. Napansin ko binigyan niya rin ng bouquet ng white roses si Peter. Umatras na lang muna ako. Umupo na lang ako sa mga upuan sa gilid ng room. Tama ta

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD