Bawat araw na lumilipas, mas naging masaya kami ni Love. Ang aming pagsasama ay naging tahimik at masasabi ko na wala na akong mahihiling pa. Ang laki ng pagbabago niya na nakakatuwa dahil naging maganda ang kinahinatnan ng resulta.
“Mga anak, maupo na kayo! Kakain na tayo!.”
Tawag ni Love sa amin habang naghahanda ng ulam at kanin sa lamesa.
“Anong lasa?.”
Tanong ni Love sa mga anak namin matapos mailagay at tig-isang hiwa sa aming mga plato. Naging ganito talaga ito ka-asikaso na sobrang nakaka blessed dahil pakiramdam ko, pinagpala ako ng Panginoon, sa kabila ng mga naging pagkakamali ko sa nakaraan.
“Nagluto ako ng T-bone beef steak para sana matuwa kayo, baka magkaroon na kayo ng hepa dahil palagi na lang inihaw ang niluluto ko sa inyo at prito.”
“M—Masarap po, mommy.”
Sab
