CHAPTER 15.2
CHAPTER 15.2 “Hey! Let go of me!” reklamo ko kay Shiro. He walked stoically while pulling my arm and me somewhere. “Saan mo ba ‘ko dadalhin, ha!” galit kong asik. Tinitigan niya ‘ko nang masama kaya pinantayan ko ‘yon. “Ano?” naghahamon kong tanong. “I told you, maniningil ako,” aniya sa malamig na boses. Ipinagpatuloy niya ang pagkaladkad sa ‘kin kaya nagpupumiglas na naman ako. “Anong maniningil? Wala akong dapat na ibayad sa ‘yo.” “Nanalo ako remember?” he smirked at me. “You have to reward me.” “Nanalo saan?” maang ko kahit na alam ko naman na ano ang tinutukoy niya. Tss, that imaginary solving race. “I’m not that dumb to explain further.” Nakita kong papunta kami ng parking kaya kumunot ang noo ko. “Wala tayong napag-usapan na magbabayad ang matatalo!” asik ko. “See? You cl
- Writer
